အဲ့ဒါကေတာ့ လူထုဟာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈထဲမွာ ပါဝင္မႈမရိွရင္၊ ၿပိဳင္ဘက္အတိုက္အခံစစ္အုပ္စုကို ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ အတြက္ ခက္ခဲတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ၿဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕က လူထုဟာ ႏိုင္ငံေရးကိုေႀကာက္ေနတယ္။ ဖိႏွိပ္မႈကိုေႀကာက္ေနတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။ ၿဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။

ဒီေလာက္ရက္စက္ယုတ္မာတဲ့ အစိုးရေအာက္မွာ လူထုဟာ ေႀကာက္ရြံ႕မႈရိွႏိုင္ပါတယ္။ လူထုပါဝင္လာႏိုင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈကို အေႀကာင္း ကို က်ေနာ္တို႔ ေဆြးေႏြးဖို႔လုိအပ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

(၁)

မႀကာေသးခင္တုန္းက က်ေနာ့ကို ၿပည္တြင္းမွာရိွတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈမွာပါဝင္ပတ္သက္ေနသူလူငယ္တဦးက “ၿပည္သူေတြကလည္း ဒီေလာက္လႈ႕ံေဆာ္ေနတာေတာင္ မတက္ႀကြႀကဘူးဗ်ာ” လို႔ ညီးတြားရင္ဖြင့္ရွာတယ္။

“ ၿပည္သူကို ပါဝင္လာဖို႔ဆိုတာ စတိတ္မန္႔ထုတ္၊ စာရြက္ႀကဲ၊ ၿပည္ပက လူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး သတင္းေရာင္းစားေနတဲ့အဆင့္ကို ေက်ာ္တက္ႏိုင္မွသာ ၿဖစ္ႏိုင္မယ္” လို႔ ၿပန္ၿပီး ေဆြးေႏြးမိတယ္။ အင္တာနက္ေတြမွာ အခ်ိန္ေပးၿပီး ႏိုင္ငံတကာကို သတင္းေပးပို႔ေနဖို႔ လိုသလို၊ ၿပည္သူေတြဆီမွာ ၿမွဳပ္ႏွံဖို႔လိုအပ္မယ္။ သတင္းသမားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြႀကားမွာ ဟန္ခ်က္မညီေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ သားေလ်ာက်မဲ့အေရာင္ေတာ္လွန္ေရးက လြဲလို႔ဘာမွၿဖစ္လာႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။

ဒီေနရာမွာ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္အေရးေတာ္ပံု နဲ႔ ၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ကြာၿခားမႈကို နည္းနည္းေဆြးေႏြးႀကည့္ခ်င္ပါတယ္။

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု ရဲ႕ အရိွန္ကို က်ေနာ္တို႔ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ ႏွစ္အေတာ္ႀကာထိန္းထားႏိုင္ခဲ့ႀကေပမဲ့၊ ၂၀၀၇ လႈပ္ရွားမႈကေတာ့ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပံု လို ႀကာရွည္ထိန္းမထားႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဘာေႀကာင့္လည္း။

၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုမတိုင္ခင္တုန္းက၊ ေၿမေအာက္လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့သူေတြက ေဒသအႏွံ႔အၿပားမွာ ၿမွဳပ္ႏွံထားခဲ့တယ္။

သူတို႔က လူထုနဲ႔အတူေနထိုင္တယ္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာကို နာမည္မ်ိဳးစံု နဲ႔ ရွင္သန္ႀကတယ္။ ရုန္းကန္ႀကတယ္။

လူထုကို ပညာေပးႏိုင္တဲ့အရာဆိုလို႔ စာေပမဂၢဇင္း ပဲ ရိွတယ္။ တခါတေလ ဘီဘီစီ ကို အသံုးၿပဳႏိုင္တယ္။

ေၿမေအာက္ကေန ေကဒါေတြကို စနစ္တက်ေမြးထုတ္တယ္။ ဒါေႀကာင့္လည္း ပထမတန္းစားေခါင္းေဆာင္ေတြေထာင္က်သြားတဲ့အခါ၊ ဒုတိယတန္းစား၊ တတိယတန္းစားေခါင္းေဆာင္ေတြ က ေနရာဝင္ယူခဲ့ႀကတယ္။

(၂)

၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကာလအၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈကို ဦးေဆာင္ပါဝင္ေနဆဲၿဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းသားတခ်ိိဳ႕နဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူေတြရဲ႕ ပံုသ႑န္ေတြကေတာ့ လူတန္းစားတရပ္လိုၿဖစ္လာတယ္။ ၿပည္ပနဲ႔ဆက္တယ္။ ေငြေႀကးအမ်ားအၿပားယူမယ္။ သတင္းေရာင္းစားမယ္။ တခါတေလ မဲေဆာက္ကိုထြက္ၿပီး အင္တာဗ်ဳးမယ္။ လူထုကို အေပၚစီးကေန လႈံ႕ေဆာ္အမိန္႔ေပးမယ္။

အမွန္က ႏိုင္ငံအႏွွံ႔အၿပားမွာေရာက္ေနတ့ဲ ေက်ာင္းသားတိုင္းမွာ သူ႕နည္းသူ႔ဟန္ဆက္သြယ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရိွေနေတာ့ ဘယ္သူဘယ္ေရာက္ေနတယ္။ ဘာလုပ္ေနတယ္ ဆိုတာ သိေနႀကတယ္။

တေယာက္နဲ႔တေယာက္က လိမ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ မဲေဆာက္ကေနထိုင္ၿပီး ၿပည္တြင္းမွာပုန္းေအာင္ေနသလိုလို၊ အင္တာဗ်ဳးတာေတြလုပ္၊ မရိွတဲ့ ေကာင္မေလးေတြနာမည္ကုိ အမည္ေပးအင္တာဗ်ဳးခိုင္းတာေတြ –စတဲ့ ပံုသ႑န္ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈကို လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေနတဲ့ အရာေတြၿဖစ္တယ္။ လိုအပ္တာထက္ပိုတဲ့ ထင္ေရာင္ထင္မွားရႈပ္ေထြးမႈေတြ ေပၚေအာင္လုပ္တာ ဟာ မလုပ္ေကာင္းပါဘူး။ အထက္မွာ ေၿပာခဲ့တဲ့ လူငယ္တဦးက အဲ့သလို လုပ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတြ နဲ႔ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ေနတဲ့၊ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ညီငယ္တေယာက္ ၿဖစ္ပါတယ္။ သူကိုယ္တို္င္ ကလည္း စိတ္ညစ္ၿပီး ၿပည္တြင္းကို ၿပန္ခဲ့ရတယ္ လို႔ဆိုတယ္။ က်ေနာ့္ ဆႏၵကေတာ့ ဒီလိုလုပ္ေနတဲ့ ပံုသ႑န္ေတြကို ၿပဳၿပင္ေစခ်င္တယ္။

ဒါေႀကာင့္လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဝဖန္ခဲ့တာပါ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွထိခိုက္ဖို႔မရည္ရြယ္ပါ။ အထက္မွာ ဆိုခဲ့သလိုပါပဲ။ လူတခ်ိဳ႕ကိုေၿပာၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

နယ္စပ္မွာ တကယ္လုပ္ကိုင္ေနေသာသူမ်ားကို မဆိုလိုပါ။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုၿဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ၿပည္သူႀကားမွာ ႏွစ္အေတာ္ႀကာၿမွဳပ္ႏွံၿပီး၊ လူထုပညာေပးလုပ္ငန္းေတြ၊ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ တက္တက္ႀကြႀကြလုပ္ကိုင္ခဲ့ႀကတဲ့၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရိွေနခဲ့ႀက လို႔ပါ။

ၿပည္သူလူထုႀကားမွာေနထိုင္ၿခင္း အလုပ္ ( ဒီကေန႔ ဆရာဦးဝင္းတင္ န႔ဲ ဦးတင္ဦး တို႔ လုပ္ေနတဲ့အလုပ္) ကို လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အရိွန္ေကာင္းေကာင္း ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မွသာ က်ေနာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ လိႈင္းတခုကို ဖန္တီးႏိုင္ႀကပါလိမ့္မယ္။

ဒီတပတ္မွာေတာ့ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံ၊ ရာဂ်က္စတန္ေဒသဆီမွာ လူထုကို လႈပ္ရွားမႈထဲပါဝင္လာေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ႀကတဲ့ MKSS အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြရဲ႕ လႈံ႕ေဆာ္မႈေတြ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကို ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ရဲ႕သတင္းစကားကို ဂုဏ္ၿပဳ ေရးသားတဲ့ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ဆိုရင္လည္းမမွားပါဘူး။ လြတ္လပ္တဲ့ အာရွအသံရဲ႕ အဂၤ ါေန႔ညပိုင္းအစီအစဥ္မွာ ေဆြးေႏြးၿဖစ္ခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးတခုပါ။

လူထုပူးေပါင္းပါဝင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစက္ဝိုင္းမ်ား အိႏိၵယႏိုင္ငံ ရာဂ်က္စတန္ေဒသဟာ မိုးေခါင္ေၿခာက္ေသြ႕တဲ့ ေဒသၿဖစ္တာေႀကာင့္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈကို မႀကာခဏ ရင္ဆိုင္ခဲ့ႀကရပါတယ္။

မိုးက် တ့ဲ ရာသီမွာ ဆိုလည္း ေရြးခ်ယ္စရာမရိွဘူး။ ရိွတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လုပ္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ အၿခားေဒသေတြကိုေၿပာင္းေရြ႕ အလုပ္ရွာခ်င္ရွာဆိုတဲ့အရာႏွစ္ခုသာရိိွပါတယ္။ ေယာကၤ်ားေတြက တၿခားနယ္ မွာ အလုပ္ ထြက္လုပ္ႀကေလ့ရိွၿပီး၊ အမ်ိဳးသမီးေတြက အစိုးရကလာဖြင့္ေပးတဲ့ လမ္းတံတားရွင္းလင္းေရး၊ ဆည္ေၿမာင္းေဆာက္လုပ္တူးေဖာ္ေရး၊ ေရတြင္းတူး၊ တာရိုးဖို႔–စတဲ့ လူမႈကယ္ဆယ္ေရးအလုပ္႒ာနေတြမွာ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ႀကရတယ္။ ေယာကၤ်ားအမ်ားစု က တၿခားနယ္ေတြဆီ ထြက္သြားအလုပ္လုပ္ကိုင္ေနႀကတာေႀကာင့္ အဲ့ဒီေနရာေတြကို အမ်ိဳးသမီးေတြအမ်ားအၿပားဝင္ေရာက္လုပ္ႀကတယ္။

ဒါေပမဲ့ အာဏာပိုင္ေတြေစ်းသတ္မွတ္ထားတဲ့ အနိမ့္ဆံုးလုပ္ခ ကိုလည္း မရခဲ့ႀကပါဘူး၊ လုပ္ခေတာင္းတဲ့ အခါ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ဘူး ဆိုၿပီး ၿငင္းပယ္ခံရ၊အလုပ္ထုတ္ခံရတယ္။

အလုပ္ထုတ္ခံရၿခင္းရဲ႕အေႀကာင္းအရာကို ၿပန္ေမးတဲ့ အခါ အာဏာပိုင္ေတြက အလုပ္ခြင္တိုင္းတာမႈမွတ္တမ္းစာအုပ္ ကို ႀကည့္ၿပီး၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္မႈအရည္အခ်င္းညံ့ဖ်င္းတဲ့အတြက္ အလုပ္ကထုတ္ပယ္တာၿဖစ္တယ္လို႔ေၿဖႀကားေလ့ရိွပါတယ္။

အလုပ္ထုတ္ခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ မခံမရပ္ႏိုင္ၿဖစ္ၿပီး မွတ္တမ္းကို ႀကည့္ခ်င္တယ္ လို႔ ၿပန္လွန္ေၿပာတဲ့အခါ မွတ္တမ္းစာအုပ္ကို ၿပေလ့မရိွပါဘူး။ ဒါ့အၿပင္ အေၿခခံ ေနထိုင္မႈစရိတ္ေတြ၊ ဗဟိုအစိုးရ မွ ေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ အစားအေသာက္ခြဲတန္းေတြ၊ က်န္းမာေရး႒ာနဆီက ရသင့္တဲ့ေဆးဝါးကုသကုသမႈေတြအတြက္ ေဆြးေႏြးဖို႔သြားေရာက္ႀကတဲ့အခါတိုင္း ရဲေတြက ေႏွာက္ယွက္ တားဆီးႀကတယ္။ တခါတေလ ေႏွာင့္ေႏွးႀကံ႕ႀကာေအာင္ၿပဳလုပ္ႀကတယ္။

“ က်မတို႔ရဲ႕ ရွင္သန္မႈအတြက္ က်မတို႔ကိုယ္တိုင္ ရုန္းကန္တိုက္ပြဲဝင္မွၿဖစ္ေတာ့မယ္။ အိႏိၵယဖြဲ႔စည္းပံု အေၿခခံဥပေဒ (၂၁) မွာ လြတ္လပ္စြာေၿပာဆိုစည္းရံုခြင့္သာ မက ဘူး။ တရားမွ်တမႈအခြင့္အေရး ကို လူတိုင္းရသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္လည္းပါတယ္ေလ။

အစိုးရ ကို ၿပည္သူေတြပိုင္တယ္။ ဘယ္သူတဦးတေယာက္ကမွ ပိုင္တဲ့အဖြဲ႔မဟုတ္ဘူး။ က်မတို႔ရဲ႕ ေငြ၊ က်မတို႔ရဲ႕စာရင္းဇယားေတြအတြက္ က်မတို႔မွာ သတင္းအားလံုးကို သိပိုင္ခြင့္ရိွတယ္။ ဒါဟာ က်မတို႔ ရွင္သန္မႈရဲ႕ရပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးၿဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ ေႀကြးေႀကာ္သံေတြကို တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ၿမွင့္တင္လႈံ႕ေဆာ္လုိက္ႀကတယ္” Mazdoor Kisan Shakti Sangathan ( MKSS) လို႔ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႔က သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ကို သိရွိပိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ ေႀကြးေႀကာ္သံေတြနဲ႔အတူ ရာခ်က္စတန္ေဒသကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကစၿပီး လႈပ္ႏိုးလိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ၿပည္နယ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ မူဝါဒေရးရာေတြကို အစိုးရက ေရးဆြဲေနခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြက တရားမွ်တတဲ့ႀကားနာမႈေတြ၊ အၿမင္ေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးဖို႔အတြက္ သူတို႔ရဲ႕ဆႏၵေတြကိုထုတ္ေဖၚေၿပာႀကားၿပီး ဒီမိုကရက္တစ္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုကို တည္ေဆာက္ဖို႔ႀကိဳးစားလိုက္ႀကပါတယ္။

“ ဒီႏိႈးေဆာ္မႈ ရဲ႕အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က “လူထုပူးေပါင္းပါဝင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ” အေတြးအေခၚကို စတင္တည္ေဆာက္ႀကတာၿဖစ္တယ္။

အရင္တုန္းက က်မတို႔ဟာ ရိုးရိုးသာမန္လူေတြၿဖစ္တယ္ လို႔ ယူဆထားတ့ဲ သူေတြကို “ က်မတို႔ဟာ အစိုးရအဖြဲ႕အစည္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အပိုင္းေတြမွာပါဝင္သက္ဆိုင္ခြင့္ရိွတဲ့ သူေတြၿဖစ္တယ္” ဆိုတဲ့ယံုႀကည္မႈကို စြဲနစ္သြားေအာင္ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲပစ္ခဲ့ႀကတယ္။

ဒီလႈံ႕ေဆာ္မႈ ကို ၿပဳလုပ္ဖို႕အတြက္ တခါတေလ၊ စုဆံုစကားေၿပာပြဲေတြ၊ လူထုစည္းေဝးပြဲေတြ၊ ေတးဂီတ၊ ရုပ္ေသးပြဲ၊ လမ္းေဘးၿပဇာတ္ပြဲေတြမွာ က်င္းပတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကပြဲေတြကတဆင့္ အစိုးရကိုဆက္သြယ္ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးခြင့္ရဖို႔အတြက္ႀကိဳးစားခဲ့ႀကတယ္။”

တကယ္ေတာ့ MKSS အဖြဲ႕က ဦးေဆာင္ၿပီးက်င္းပခဲ့တဲ့ စုထိုင္ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ပူေပါင္းပါဝင္တဲ့ ဒီမုိကေရစီ အေတြးအေခၚကို ရာဂ်က္စတန္အစိုးရက ခါးခါးသီးသီးတုန္႔ၿပန္ခဲ့ႀကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အဂတိလိုက္စားမႈေတြ၊ လုပ္အားခအေပၚ မတရားေခါင္းပံုၿဖတ္အၿမတ္ ထုတ္မႈေတြကို ေပၚသြားမွာေႀကာက္တ့ဲ အက်င့္ပ်က္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အမ်ိဳးသမီးအုပ္စုအေပၚမွာ နည္းေပါင္းစံုေႏွာက္ရွက္ ၿခိမ္းေၿခာက္ ဖိႏွိပ္ခဲ့ပါတယ္။ တခါတေလ ညအခ်ိန္မေတာ္ ရပ္ကြက္ထဲကို ဝင္ၿပီးရိုက္ႏွက္သြားတာေတြ ကို ၿပဳလုပ္ခဲ့ႀကသလို၊ အစိုးရေထာက္ပံ့ေႀကး ခြဲတမ္းေတြ ဆက္လက္ေပးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့ အႀကပ္ကိုင္မႈေတြကို ၿပဳလုပ္ခ့ဲပါတယ္။

ဝတၱရားေႏွာက္ရွက္မႈဆိုတဲ့ တရားဥပေဒ အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုၿပၿပီး ၿခိမ္းေၿခာက္ခဲ့ႀကပါတယ္။

“ ဒီလိုအၿဖစ္မ်ိဳးေတြရင္ဆိုင္ရမယ္လို႔ လႈပ္ရွားမႈမစခင္ကတည္းက ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ႀကပါတယ္။ က်မတို႔ဇြဲမေလ်ာ့ခဲ့ႀကပါဘူး။

အေႏွာက္အရွက္ေတြ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ႀကေပမဲ့ က်မတို႔ဟာ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို သိပိုင္ခြင့္ရိွတယ္ ဆိုတဲ့ ယံုႀကည္ခ်က္ကို ကိုင္စြဲခ့ဲႀကတယ္။ မိမိေနထိုင္တဲ့ နယ္ေၿမထဲမွာ အစိုးရက ၿပည္သူ႕အတြက္ က်န္းမာေရးေဆးေပးခန္းေတြ၊ လူမႈဖူလံုေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ လမ္းတံတားေဖာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ လာေရာက္လုပ္ကိုင္တဲ့အခါပဲၿဖစ္ၿဖစ္ လုပ္အားလိုအပ္လို႔ က်မတို႕ၿပည္သူေတြ အလုပ္ဝင္တဲ့အခါ၊ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ ၿပည္သူေတြအတြက္ လူမႈဖူလံုေရးလုပ္ငန္းေတြတကယ္လုပ္သလား၊ အစိုးရကလ်ာထားတဲ့အသံုးစရိတ္ေတြကို တကယ္သံုးရဲ႕လား၊ လုပ္အားခ ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ေပးရဲ႕လား– စတဲ့ စာရင္းစစ္မႈေတြကို က်မတို႔သိသင့္တယ္ လို႔ လႈံ႕ေဆာ္စည္းရံုးၿပီး၊ ၿပည္သူ႔အခြင့္အေရး၊ ရပိုင္ခြင့္တိုက္ပြဲေတြကို အရိွန္ၿမွင့္ခဲ့ႀကတယ္” MKSS ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြက တၿဖည္းၿဖည္းအားေကာင္းလာခဲ့ပါၿပီ။ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြစုဆံုပြဲေတြမွာ ေရွ႕ေနေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြ၊ ပညာတတ္ေတြနဲ႔ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ဖိတ္ႀကားၿပီး အၿပန္အလွန္ေမးခြန္းထုတ္ၿငင္းဆိုတဲ့ ႀကားနာပြဲေတြကိုလည္း က်င္းပခဲ့ႀကပါတယ္။

အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ လအေတာ္ႀကာ လုပ္အားခမရခဲ့ႀကတဲ့ အလုပ္သမားေတြရဲ႕အႏိုင္က်င့္ခံရတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြ၊ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းသံုးေငြ စာရင္းလိမ္ၿပမႈေတြ၊ တရားဥပေဒမဲ့ ၿပဳလုပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အၿပဳအမူေတြကို ရွင္းလင္းထင္ရွားစြာေတြ႔ၿမင္ ခဲ့ႀကတဲ့ ၿပည္သူေတြဟာ၊ သူတို႔ေဒသ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရိွေတြထံ တရားမွ်တတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကိုတည္ေဆာက္ေပးဖို႔ ဆိုတဲ့ ဖိအားေပးမႈေတြကို ၿပဳလုပ္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ေက်းလက္ေဒသဆီက အသံေတြ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံေဒသအသီးသီးရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးထုဆီကို ကူးစက္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား

အစိုးရဟာ သာမန္ၿပည္သူေတြၿဖစ္သလို၊ သာမန္ၿပည္သူေတြကလည္း အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၵရားမွာ အေရးပါတဲ့ အသံေတြ၊ မဲဆႏၵရွင္ေတြ ၿဖစ္ႀကပါတယ္။ ရွင္သန္ရပ္တည္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အရာေတြကို သိရိွပိုင္ခြင့္ရိွတယ္ ဆိုတဲ့ အိႏိၵယ ေက်းလက္ေဒသဆီက အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြ ကို ဘဝရပ္တည္ခြင့္အခြင့္အေရးရဲ႕ခ်န္ပီယံအၿဖစ္ တင္စားေခၚဆို ေလ့ရိွပါတယ္။

ေသာတရွင္တို႔လည္း မတရားမႈေတြ ကို ထုတ္ေဖၚေၿပာႀကားႏိုင္ၿပီး လြတ္လပ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဒသတခု ကို ဖန္တီးႏိုင္ႀကပါေစ။

ေအာင္မိုးဝင္း

Soumya Kidambi ရဲ႕ “Championing the ‘Right to Information’ in Rural India” ေဆာင္းပါးပါ အခ်က္လက္မ်ားကို အသံုးၿပဳၿပီး ခံစားေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္။

ဤေနရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မီဒီယာေတြရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဝဖန္ေရးေဆာင္းပါးကို တုံ႔ျပန္မႈ အမ်ားအျပားရရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သတင္းသမားတခ်ဳိ႕လည္း ပါဝင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ သူတုိ႔သတင္းဌာနေတြအတြင္းက အထက္ေအာက္ပညာျပဗိုလ္က်မႈ၊ မတရားမႈနဲ႔ စာရိတၱပိုင္းဆိုင္ရာ ေဖာက္ျပားမႈတခ်ဳိ႕ကိုပါ ဖြင့္ဟလာၾကပါတယ္။

သတင္းသမားမ်ားသမဂၢရဲ႕ ဥကၠ႒ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္ကေတာ့ စာရွည္ေရးၿပီး တုံ႔ျပန္လာပါတယ္။ သူ႔စာရဲ႕ အခ်ဳပ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးကို ျငင္းခ်က္ထုတ္ထားတာပါပဲ။ က်ေနာ့္အျမင္မွာေတာ့ သူ႔စာပါအခ်က္ေတြဟာ အက်ေကာက္ေဝဖန္ေရးလုိ႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ တုံ႔ျပန္စရာမလိုဘူးလုိ႔ ဆုံးျဖတ္ပါတယ္။ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္ကိုလဲ ဒီလိုပဲ စာေရးအေၾကာင္း ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥ ၿပီးၿပီလုိ႔ပဲ စိတ္မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆက္ေျပာစရာအေၾကာင္းက ေပၚလာျပန္တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ RFA ရဲ႕ (၂၅၊ ၈၊ ၂၀၁၀) ရက္ (၁၉:၀၀) နာရီ ထုတ္လႊင့္ခ်က္မွာ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္နဲ႔ တစ္ကိုယ္ေတာ္အင္တာဗ်ဴးၿပီး က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးပါ အခ်က္အလက္ေတြကို အမည္မေဖၚျပပဲ ထုေခ်သြားပါတယ္။ တကိုယ္ေတာ္ဗ်ဴးၿပီး တဖက္သတ္ ေျပာသြားတာက ျပႆနာ မဟုတ္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ ထုတ္လႊင့္မႈေတြထဲက အခ်က္တခ်ဳိ႕ကေတာ့ တုံ႔ျပန္ေခ်လွယ္ဖုိ႔ လုိအပ္လာ ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးပါ အဓိကေခ်လွယ္ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ အခ်က္ သုံးခ်က္ကေတာ့ (၁) မီဒီယာကို တပါတီလက္ကိုင္တုတ္ျဖစ္ဖုိ႔ ေျပာတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ ၾကားေနမယ္ဆိုတဲ့အခ်က္။ (၂) ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရး ေဝါဟာရနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွားယြင္းတဲ့ သေဘာထားအျမင္နဲ႔ တင္ျပခ်က္။ (၃) ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းမႈကို ခ်ီးမႊမ္းသြားတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္ အင္တာဗ်ဴး ပထမပိုင္းမွာ ေမးတဲ့သူက ျပည္ပဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူေတြက သူတို႔ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈ၊ သူတို႔ရဲ႕အသံကို မီဒီယာေတြက ထုတ္လႊင့္မႈ နည္းပါးလာတယ္လို႔ စြပ္စြဲေနတယ္။ အဲဒါ ဘယ္လိုလဲလုိ႔ ပင့္ေထာင္ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ေျဖၾကားသူက ျပည္ပလႈပ္ရွားသူေတြက မီဒီယာေတြကို “ သူတို႔ရဲ႕ အာေဘာ္တခုအေနနဲ႔ ရပ္တည္ေစခ်င္ပါတယ္။” လုိ႔ ေျပာသြားပါတယ္။ “ဒီလုိ ပါတီတခုရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္အေနနဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး” လုိ႔ ဆက္ေျပာသြားပါတယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးပါ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ေကာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပါ လုံးဝကြဲလြဲပါတယ္။ တလြဲအဓိပၸါယ္ေကာက္ၿပီး တဖက္သတ္ ထုေခ်ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ လူအမ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ မီဒီယာေတြ အေပၚ ေမးခြန္းထုတ္စရာအျမင္ေတြကို လမ္းလႊဲဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့ ေမးေျဖေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးအခ်ဳပ္က သတင္းမီဒီယာသမားေတြအေနနဲ႔ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲကာလကလုိ အဖိႏွိပ္ခံ လူထုဖက္က ရပ္တည္ဖုိ႔ တိုက္တြန္းထားတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ ေဆာင္းပါးအဆုံးမွာ ဒါကို အတိအလင္းေရးထားပါတယ္။ ပါတီတခုရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ျဖစ္ရမယ္လုိ႔ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေစတဲ့အခ်က္ တစိုးတစိမပါဘူးလုိ႔ အာမခံႏိုင္ပါတယ္။ ဒီၾကားကမွ ဒီလိုအဓိပၸါယ္မ်ဳိးလို႔ အနက္ဖြင့္ ေမးေျဖသြားၾကတဲ့ သတင္းသမားႏွစ္ဦးရဲ႕ အေတြးအျမင္နဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲဆိုတာ ရွင္းပါတယ္။ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္စာပါ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္အတြက္ အသက္ေပး ကာကြယ္မယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားရတာလဲ။

ၾကားေနခ်င္ပါတယ္လုိ႔ ဆိုေနၾကတဲ့ သတင္းသမားတခ်ဳိ႕ကို ေမးခြန္းတခု တင္ခ်င္ပါတယ္။ လူနဲ႔လူခ်င္းၾကားက ျပႆနာ၊ အမွားအမွန္ ဆုံးျဖတ္ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ ပဋိပကၡေတြမွာ သတင္းသမားေတြဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၾကားက်ေအာင္ ေနႏိုင္ပါသလဲ။ ဘယ္လို ၾကားက်ေအာင္ ေနၾကမလဲ။ ဘယ္လုိ သီလ၊ သမာဓိေတြနဲ႔ ၾကားက်ေအာင္ ေရြးခ်ယ္မလဲ။

လူဆိုတာ သူ႕ပတ္ဝန္းက်င္က ႐ိုက္ခတ္လာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ျမင္ၾကားသိမွတ္ၿပီး ႏွစ္သက္ျခင္း မႏွစ္သက္ျခင္း၊ မွန္ျခင္း မွားျခင္း၊ ေကာင္းျခင္း မေကာင္းျခင္းကို ေဝဖန္ခြဲျခားသတ္မွတ္ၿပီး သင့္ေတာ္သလို သူ႕စိတ္အေျခခံအတိုင္း တုံ႔ျပန္တတ္တဲ့ သတၱဝါျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲ႕ ဆုံးျဖတ္သတ္မွတ္ၿပီး တုံ႔ျပန္ခ်က္ေတြရဲ႕ အမွားအမွန္နဲ႔ ဘက္ေရြးခ်ယ္မႈဟာ သူ႕ရဲ႕ ပညာ၊ သီလ၊ သမာဓိနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ကိုယ့္ဆႏၵကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး အမွားအမွန္၊ အဆိုးအေကာင္း ခြဲျခားသတ္မွတ္မႈကို ေရွာင္က်ဥ္ျခင္း (သုိ႔) ၾကားေနျခင္းဆိုတာ ဥေပကၡာတရားကို လက္ကိုင္ျပဳျခင္းလို႔ ယူေကာက္ႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္သိသေလာက္ ဗုဒၶတရားအလိုအရေတာ့ ဥေပကၡာတရားကို လက္ကိုင္ျပဳႏုိင္တယ္ဆိုတာ ဘုရား ရဟႏၱာမ်ားရဲ႕အရာ၊ သီလ၊ သမာဓိနဲ႔ ပညာအားႀကီးသူေတြရဲ႕အရာလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေန႔ သတင္းမီဒီယာသမားမ်ားဟာ သာမန္ပုထုဇဥ္ လူသားေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကလ်ာဏျဖစ္သလား၊ အႏၶျဖစ္သလား ခြဲခ်င္ရင္ ဆက္ခြဲၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ပုထုဇဥ္သာျဖစ္တဲ့ သတင္းသမားေတြလည္း သူလိုကိုယ္လို ပတ္ဝန္းက်င္က အျဖစ္အပ်က္ေတြအေပၚ အေကာင္းအဆိုး၊ အမွန္အမွား၊ ႀကိဳက္ျခင္း မႀကိဳက္ျခင္းစတဲ့ ခြဲျခားတုံ႔ျပန္ျခင္း ဆႏၵစြဲေတြနဲ႔ မလြတ္ကင္းႏိုင္ပါဘူး။

သတင္းသမားေတြ ဆႏၵစြဲနဲ႔ မကင္းႏိုင္တာကို သာဓကျပပါဦးမယ္။ က်ေနာ္တို႔ ABSL အေနနဲ႔ ဗမာျပည္ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရးအတြက္ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈေတြကို တတ္စြမ္းသေလာက္နဲ႔ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္၊ လုပ္ေနၾကတယ္။ ျပည္ပသတင္းမီဒီယာေတြမွာ ပါတဲ့အခါ ပါတယ္၊ မပါတဲ့အခါ မပါဘူး။ တခါတေလ ပါျပန္ရင္လည္း ပုံပ်က္ပန္းပ်က္နဲ႔ ပါလာတတ္တယ္။ အခု RFA သတင္းေထာက္ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုညိဳဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ လႈပ္ရွားမႈတခုၿပီးတိုင္း သတင္းမီဒီယာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒါမတရားဘူး၊ ဒါဘက္လိုက္တာ၊ ဒါေစာ္ကားတာ စသည္ျဖင့္ ခံစားေဒါသေပါက္ကြဲတာ မၾကာခဏပဲ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ခံျပင္းေပမဲ့ သူ႔ကို ဒါေတြကို ဂ႐ုမစိုက္ဖုိ႔၊ က်ေနာ္တို႔ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္တဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဆႏၵေဖၚထုတ္ဖုိ႔ျဖစ္တယ္။ အိႏၵိယနဲ႔ ကမၻာ့အသိုင္းအဝုိင္းၾကားမွာ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္အေျခအေနကို သိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔ျဖစ္တယ္။ သတင္းမီဒီယာေတြမွာ ေဖာ္ျပခံရတာဟာ အစြန္းထြက္ အက်ဳိးရလာဒ္သာျဖစ္တယ္လို႔ ေဖ်ာင္းဖ် ခဲ့ပါတယ္။

စိတ္ထိခိုက္ နာက်င္ခံစားရလြန္းလို႔ မေမ့ႏုိင္တဲ့ သတင္းသမားရဲ႕ ဆႏၵစြဲနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အေပၚ ျပဳခဲ့တဲ့ ေစာ္ကားမႈတခုကို ရင္ဖြင့္ခ်င္ပါေသးတယ္။ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးခင္းအၿပီးမွာ ABSL က ဗုဒၶဂါယာမွာ တပတ္ၾကာ ထုိင္သပိတ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယ၊ ယိုးဒယား၊ သီရိလကၤာ၊ တိဗက္၊ ဂ်ပန္၊ ကိုးရီးယား၊ ကေမၻာဒီယားနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ဘုန္းႀကီးေတြ ပါဝင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ရက္ေတြမွာ ငါးဆယ္ေလာက္၊ တခ်ဳိ႕ရက္ေတြမွာ တစ္ရာေလာက္ ပါဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီသတင္းကို အိႏၵိယမွာ ဌာနခြဲေရာ၊ သတင္းေထာက္ေတြေရာ ရွိေနတဲ့ DVB က “ ဗုဒၶဂါယာမွာ လူသုံးဆယ္ခန္႔ လူတစုက ထိုင္သပိတ္လုပ္ေနတယ္” လုိ႔ လုပ္ခ်သြားပါတယ္။ အဲဒီ့သတင္းပုိဒ္ကေလးကို ဖတ္ၿပီး က်ေနာ့္ေခါင္းထဲ ဖ်တ္ကနဲ ဝင္လာတာကေတာ့ မဆလက က်ေနာ့္တုိ႔ကို အပုပ္ခ်ခဲ့တဲ့ စကားလုံးတခုပါ။ ရွစ္ေလးလုံးမတိုင္ခင္ က်ေနာ္တို႔ ေ႐ႊတိဂုံဘုရားေပၚမွာ ဆႏၵျပပြဲ၊ တရားပြဲေတြကို လုပ္ၾကတယ္။ မဆလေရဒီယုိကေန က်ေနာ္တို႔ကို ေက်ာင္းသားဆိုးတစုက အလွဴခံပုံးေတြ ေဖာက္တယ္လုိ႔ လိမ္ညာအပုပ္ခ်ခဲ့တယ္။ အသုံးအႏႈန္းက DVB နဲ႔ မဆလ ေရဒီယုိနဲ႔ ကြက္တိအံက် တူေနတယ္။ လူတစုလုိ႔ သုံးႏႈန္းတယ္ဆိုတာ ခ်ဳိးႏွိမ္လိုတဲ့ ကဲ့ရဲ႕လိုတဲ့ သေဘာေဆာင္တယ္ဆိုတာ သတင္းသမားေတြ မသိေလေရာ့သလား။ စိတ္ထဲမွာ အေတာ္ထိခိုက္မိၿပီး လုပ္ရဲလိုက္ၾကတာ၊ လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာလုိ႔ပဲ ေအာက္ေမ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘာျပႆနာမွ မလုပ္ခဲ့ပါ။ အဲဒီသတင္းဌာနရဲ႕ မူဝါဒသေဘာထား မဟုတ္ဘူးလို႔ပဲ မွတ္ယူခဲ့ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ သတင္းသမားရဲ႕ ဆႏၵစြဲ အမွားလို႔ပဲ ေျဖသိမ့္ခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ့္တဦးခ်င္းအျမင္ေျပာရရင္ ဘက္လုိက္မႈကင္းတဲ့ သတင္းမီဒီယာဌာနရယ္လို႔ မရွိပါ။ ဒီေန႔ ကမၻာ့သတင္းေလာကႀကီးရဲ႕ ဦးေဆာင္ဌာနေတြျဖစ္တဲ့ BBC၊ CNN၊ AP၊ AFP စတဲ့ ဌာနႀကီးေတြက ေျပာေနတဲ့ ဘက္လိုက္မႈ ကင္းရွင္းရမယ္ဆိုတာဟာ စကားအရာ (Rhetoric) သာျဖစ္ပါတယ္။ ဘက္လိုက္တယ္၊ မလုိက္ဘူး၊ ဘယ္ဘက္လိုက္မယ္ဆိုတာဟာ ျပႆနာ အမ်ဳိးအစားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြား အတိမ္အနက္ေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ေျပာင္းလဲ တတ္ပါတယ္။ ကြဲျပားတတ္ပါတယ္။ အီရတ္ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကမၻာ့သတင္းဌာနႀကီးေတြ ဘက္လုိက္ခဲ့ၾကတယ္။ အေမရိကန္ေတြ အီရတ္ကိုသိမ္းၿပီး စစ္တိုက္ရတဲ့ သူတို႔အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖစ္တဲ့ အစုလိုက္ အၿပဳံလိုက္ ေသေစႏိုင္တဲ့ လက္နက္ႀကီးမ်ား ရွိတယ္ဆိုတာ သက္ေသရွာမရတဲ့အခါ သတင္းဌာနႀကီးေတြ ဘက္လုိက္ခဲ့တာ “ဗူး” ေပၚသလို ေပၚသြားခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕ BBC ဝန္ထမ္းေတြ ႏႈတ္ထြက္သြားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ႐ိုက္တာကိုယ္တိုင္ကလည္း ဘက္လုိက္ခဲ့တယ္လို႔ ဝန္ခံခဲ့ပါတယ္။ အယ္ဂ်ာဇီးဒါး (Aljazeera) သတင္းဌာန ေပၚေပါက္လာတာ၊ ကမၻာ့သတင္းမီဒီယာေလာကမွာ အလ်င္အျမန္ ေနရာရလာတာဟာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ျပႆနာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အထက္က သတင္းဌာနႀကီးေတြရဲ႕ ဘက္လိုက္မႈ အက်ဳိးရလာဒ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သတင္းသမား ဆိုတာလည္း ခံစားခ်က္နဲ႔ မကင္းႏိုင္ပါဘူး၊ ဆႏၵစြဲနဲ႔ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ ဘက္လုိက္မႈကင္းေအာင္ ေနလုိ႔မရႏုိင္ပါ။ ဆႏၵစြဲေတြ၊ ဘက္လိုက္မႈေတြနဲ႔ မကင္းႏုိင္သည့္အတူ ဘက္လိုက္ရင္ေတာင္ အမွန္တရားဖက္က လိုက္ၾကဖုိ႔ အဖိႏွိပ္ခံ လူမ်ားစုဘက္က လိုက္ၾကဘုိ႔ လိုပါတယ္။

ဒုတိယ ေခ်လည္ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ အင္တာဗ်ဴးပါ ဒါဝျဖန္႔ခ်ီေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အျမင္ျဖစ္ ပါတယ္။ သတင္းသမားသမဂၢ ဥကၠ႒ကိုယ္တုိင္က ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မေကာင္းတဲ့ အဓိပၸါယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆေနတာဟာ အေတာ္စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ Not for Nothing ဘာအတြက္မွ မဟုတ္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ယဥ္ေက်းမႈေခတ္ လူေတြမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ စုဖြဲ႕လႈပ္ရွားမႈဆိုတာ မရွိပါဘူး။ စက္႐ုံ၊ အလုပ္႐ုံ၊ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးေတြ၊ သတင္းမီဒီယာေတြ၊ စာနယ္ဇင္းေတြ လုပ္ၾကတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုယ္စီနဲ႔ လုပ္ၾကတာပါ။ အေျခခံမူဝါဒေတြလည္း ကိုယ္စီရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဦးတည္ခ်က္ေတြ ေပါက္ေျမာက္ဖုိ႔အတြက္ အဲဒီအေျခခံမူေတြ အေတြးအျမင္ဝါဒေတြ လူအမ်ားၾကားမွာ ျပန္႔ပြားဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီလိုျပန္႔ပြားဖုိ႔အတြက္ လူထုဆက္သြယ္ေရးယႏၱရားေတြျဖစ္တဲ့ စာေပ၊ ႐ုပ္ရွင္၊ ဂီတ၊ သတင္း၊ စာနယ္ဇင္းမ်ားကို အသုံးခ်ေဆာင္ရြက္ၾကတယ္။ ဒါလူမႈေရးေလာကထဲက ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြရဲ႕ သတင္းေကာင္း (Gospel) တုိ႔ ဧဝံေဂလိ (Evangel) တုိ႔ဆိုတာ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ လူလူခ်င္းေမတၱာထားေရး တရားေတြျပန္႔ပြားဖုိ႔ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီတာျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ကလည္း သူ႔ရဲ႕ပထမဆုံးရဟန္းေတြကစလုိ႔ သံဃာေတာ္ေတြကို သစၥာေလးပါးတရားျပန္႔ပြားဖုိ႔ တလမ္းကို တပါးစီသာ ႂကြခ်ီေဟာၾကားျဖန္႔ခ်ီဖုိ႔ ညြန္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘာသာေရးထဲက ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးဆိုတဲ့ ေဝါဟာရဟာ ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္ေတြ သုံးစြဲခဲ့လုိ႔ ဆိုရွယ္လစ္ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရလုိ လူထုအၾကား ေရပန္းမစားေတာ့ေပမယ့္ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ ေကာင္းတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ အလိမ္အညာမ်ားနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ ဒုစ႐ိုက္ကိုသာ ျပန္႔ပြားေစရင္ အကုသိုလ္မေကာင္းမႈျဖစ္သလို ေကာင္းတဲ့ သုစ႐ိုက္တရား သမၼာတရားေတြကို ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ ေဟာေျပာပို႔ခ် ျပန္႔ပြားေစမယ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ျဖစ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေန႔စဥ္ ႐ိုက္ႏွက္ခံေနရတဲ့ ေမာင္ျဖဴ႕အေၾကာင္းကို ဒီေန႔ေမာင္ျဖဴ႐ိုက္ခံရတယ္။ ဘယ္သူက ႐ိုက္တယ္၊ ဘယ္ႏွစ္ခ်က္႐ိုက္တယ္၊ တုတ္ကႀကီးတယ္ ေသးတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေလာက္ ေပး႐ုံနဲ႔ သတင္းသမားရဲ႕ တာဝန္ကုန္ၿပီလုိ႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေလာက္ကေတာ့ ပြဲ႐ုံ၊ တာလီစာေရး အဆင့္ပဲ ရွိပါတယ္။ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ ေဘးက လြတ္ေၾကာင္း နည္းနာေတြ၊ သခၤန္းစာေတြပါ လူထုအၾကား ျပန္႔ပြားေစႏိုင္မွ သတင္းသမားတာဝန္ ျပည့္စုံပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းစာနယ္ဇင္းသမားေတြမွာ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရး တာဝန္လည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း စာနယ္ဇင္းသတင္းသမားေတြ လူထုအက်ဳိးျပဳ စာေပသမားေတြကို ကိုယ့္ဦးစြန္းဖုတ္ကို မီး႐ႈိ႕ၿပီး ေလာကကို အလင္းေရာင္ေပးေနတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္လို လူစားေတြလုိ႔ ေထာပနာျပဳၾကတယ္။ သတင္းစာနယ္ဇင္းသမားေတြ ေရြးခ်ယ္ရမွာက ဘယ္သူေတြကို ကိုယ္စားျပဳမလဲ၊ ဘယ္တရားကို ကိုယ္စားျပဳမလဲ ဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ မ်ဳိးခ်စ္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြရဲ႕ တာဝန္ကေတာ့ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရး အသိပညာေတြ ျပန္႔ပြားေစဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

တတိယအခ်က္ ေဆြးေႏြးခ်င္တာက DVB ရဲ႕ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းမႈကို အားေပးေထာက္ခံ သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္က DVB ရဲ႕ သတင္းထုတ္လႊင့္မႈေတြ တိုးတက္လာတာဟာ NCGUB ကေန ခြဲထြက္ၿပီး သီးျခား လြတ္လပ္စြာ ရပ္တည္လာလုိ႔ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆိုသြားပါတယ္။ ဒါဟာ မွားယြင္းတဲ့ ေကာက္ခ်က္ျဖစ္သလို ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းမႈကို အားေပးအားေျမွာက္ျဖစ္ေစတဲ့ စကား ျဖစ္ပါတယ္။ DVB ရဲ႕ ထုတ္လႊင့္မူေတြ အဆင့္အတန္း တုိးတက္လာတာဟာ ျပည္တြင္းနဲ႔ နယ္ျခား သတင္းသမားေတြ (တကယ္ေတာ့ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူေတြပါ) ရဲ႕ ဘဝနဲ႔ရင္းၿပီး စြန္႔စားေဆာင္ရြက္မႈေတြနဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံျမင့္မားလာတာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ NCGUB ရဲ႕ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရး အသံလႊင့္ဌာန အျဖစ္ကေန သစၥာေဖာက္ထြက္ၿပီး သီးျခားလြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္လာလုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ လူထုက ဒီမိုကရက္တစ္အသံဆိုၿပီး ယုံၾကည္ေထာက္ခံ အားေပး ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ NCGUB ကလည္း ဘာလုပ္ရမယ္၊ ဘာေတြလႊင့္လုိ႔ ေန႔စဥ္ညႊန္ၾကား စြက္ဖက္ေနတယ္လုိ႔ မၾကားမိပါဘူး။ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ပုံစံက ထူးထူးျခားျခားေျပာင္းလဲတာ မေတြ႕မိပါ။ သတင္းသမား သမဂၢဥကၠ႒တေယာက္အေနနဲ႔ ဒီလိုေဖာက္ျပန္မွားယြင္းမႈကို အားေပး အားေျမွာက္ျဖစ္ေစတဲ့ စကားမ်ဳိးကို မေျပာသင့္ပါ။ သစၥာမတည္တဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္တေယာက္ရဲ႕ ေဖာက္ျပားမႈကို စြန္တယ္၊ စြမ္းတယ္လို႔ ခ်ီးမြမ္းသလိုပါပဲ။

က်ေနာ္ ေငြတျပားတခ်ပ္မရဘဲ ဒီေန႔ေခတ္အေျခအေနအရ လူမုန္းမ်ား ရန္သူေမြးတဲ့ ေဝဖန္ေရးေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနတာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခုနဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တခုက က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးနဲ႔ တခုက ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္ သခၤန္းစာ ရရွိေစေရး ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုဟာ ႐ုပ္သေဘာအရ ခိုင္မာသလိုရွိေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ (ႏိုင္ငံေရးအရ) မခိုင္မာဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ သူတို႔မွာ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ လက္နက္ကလြဲလုိ႔ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ႏုိင္ငံေရးသမားအေျမာက္အမ်ားကို ဖမ္းဆီးထားရတာက သာဓကေဆာင္ပါတယ္။ ဒီလိုမခိုင္တဲ့ စစ္အုပ္စုကို အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္အထိ က်ေနာ္တို႔ အႏိုင္မယူႏုိင္တာဟာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းခ်က္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ စုစည္းမႈ အားနည္းလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ စုစည္းမႈ အားနည္းေစတာဟာလည္း ေရာ့ရဲတဲ့ ဦးေဆာင္မႈ ဘုံလုပ္ငန္းစဥ္ ကင္းမဲ့မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ လက္ရွိ ဦးေဆာင္မႈ ပုံစံနဲ႔ လုပ္ဟန္ေတြနဲ႔ေတာ့ ေအာင္ပြဲနဲ႔ ကင္းေဝးေနဦးမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ ေတာ္လွန္ေရး အတြင္းက ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းမႈေတြကို အျမန္ဆုံး ရွင္းထုတ္ၿပီး တိက်ျပတ္သားတဲ့ ဘုံလမ္းစဥ္နဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ ဦးေဆာင္မႈကို လိုအပ္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ေကာ က်ေနာ္တို႔ အတြက္ပါ အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့ပါ။ စစ္အုပ္စုေအာက္မွာ ၾကာေလ တုိင္းျပည္အလုံးစုံ ပ်က္သုဥ္း ေရးအႏၱရာယ္နဲ႔ နီးေလျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကေတာ့ သူ႔ကိုယ္က်ဳိးအာဏာကလြဲရင္ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိး ဘာေတြျဖစ္ေနေန စိတ္မဝင္စားေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ကိုယ္တုိင္လဲ သဘာဝေပးတဲ့ အသက္အရြယ္က အေတာ္ရင့္ေရာ္လာၾကၿပီ။ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ မ်ဳိးဆက္ေတြေတာင္ ေလးဆယ္တမ္း ငါးဆယ္တမ္းဆိုေတာ့ ဗမာျပည္သက္တမ္းနဲ႔ တြက္ရင္ အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့ပါ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ သက္တမ္းအတြင္း တိုက္ပြဲ ၿပီးဆုံးေစလုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ အမွားေတြ အျမန္ျပင္ၿပီး အျမန္စုစည္းဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။

မိတ္ေဆြတေယာက္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ျပည့္ေျမာက္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းတယ္။ အလကားေန လူမုန္းမခံဖုိ႔ ေစတနာနဲ႔ ေျပာလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မျဖစ္ခဲ့ ရင္ေတာင္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေဝဖန္စာေတြဟာ ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္ သခၤန္းစာအျဖစ္ အသုံးဝင္ ေနလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါေသးတယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးလုံးကို တီထြင္ခဲ့တဲ့ ေသာမတ္အက္ဒီဆင္က (ဆိုပါစို႔) အႀကိမ္တရာေျမာက္ စမ္းသပ္မႈ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္သြားၿပီး သူ႔ဆရာကို သတင္းပုိ႔ပါတယ္။ သူ႔ဆရာက ေအးေကာင္းတယ္။ တုိ႔မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းတရာေတြ႕ထားၿပီဆိုေတာ့ ဒီနည္းလမ္း တရာကို ဖယ္လုိက္ရင္ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ ပိုနီးစပ္လာၿပီ အားေပးပါတယ္။ က်ေနာ့္ေဝဖန္စာေတြက က်ေနာ္တုိ႔အမွားေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ေတြ႕ခဲ့ (လုပ္ခဲ့) တဲ့ မေအာင္ျမင္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ေနာင္မ်ဳိးဆက္ေတြအတြက္ ေရွာင္ရန္သခၤန္းစာေတြအျဖစ္ အသုံးဝင္ေနပါလိမ့္မယ္။ ေနာင္ေအာင္ပြဲ ခံမယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြအတြက္ အေထာက္အကူျပဳလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

တိုင္းျပည္ကို ဒီမိုကေရစီထူေထာင္မယ္ဆိုရင္ ထူေထာင္မယ့္သူေတြက အရင္ ဒီမုိကရက္ ျဖစ္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္အယူဆေတြ သဟဇာတျပဳၿပီး အတူတကြ ရပ္တည္လႈပ္ရွားတဲ့ စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ အျပန္အလွန္ ေဝဖန္စစ္ေၾကာျခင္းဆိုတာ မတူကြဲျပားမႈေတြ ၾကားက အဓိကေပါင္းကူးဆက္သြယ္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အျပန္အလွန္ ေဝဖန္မႈေတြကို ရင့္က်က္မႈ၊ သည္းခံမႈ၊ စနစ္တက်တုံ႔ျပန္မႈေတြနဲ႔ လက္ခံက်င့္သုံးဖုိ႔ လိုပါတယ္။ မွားယြင္းတဲ့ ေဝဖန္မႈ သုိ႔မဟုတ္ ကြဲလြဲတဲ့ အျမင္အယူအဆေတြကို စာပါ အခ်က္အလက္ေတြအလိုက္ အက်ဳိးသင့္အေၾကာင္းသင့္ မေခ်လွယ္ပဲ လူကိုမေက် ေခ်ကိုေခ်မယ္ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ တုံ႔ျပန္မယ္ဆိုရင္ ဒီမုိကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရ ပ်က္စီးသြားတတ္ပါတယ္။ အမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းကိစၥရပ္ေတြမွာ တာဝန္ယူေနသူမ်ား၊ ပါဝင္ပတ္သက္ေနသူမ်ားဟာ ေဝဖန္ေရးနဲ႔ မကင္းႏုိင္ပါဘူး။ ေဝဖန္ေရး ဆိုတာကလည္း အမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အေရးကိစၥေတြမွာ အမ်ားအက်ဳိးကို ေမွ်ာ္ၿပီး ေဝဖန္တဲ့အခါမွာ တာဝန္ရွိတဲ့ လူပုဂၢဳိလ္အဖြဲ႕အစည္းေတြကို အမည္တပ္ ေဖာ္ထုတ္ ေဝဖန္ရတာေတြလည္း ရွိႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ့္အားသာခ်က္ သို႔မဟုတ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အသုံးခ်ၿပီး စာကိုမေခ် လူကိုေခ်မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားအက်ဳိးလည္း ပ်က္စီးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ရာထူးေနရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာဆိုတာ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တာဝန္ဝတၱရားေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖုိ႔ အပ္ႏွင္း ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို အိႏၵိယရဲ႕ ပထမဆုံး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်ဝါဟာလာေန႐ူးက “က်ေနာ္ဟာ အိႏၵိယရဲ႕ ပထမဆုံး အေစခံ နံပါတ္ (၁) ျဖစ္ပါတယ္။” လို႔ သူ႔ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးမိန္႔ခြန္းထဲမွာ ဖြင့္ဟဝန္ခံထားပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေသြးအသားေတြထဲမွာ စြဲဝင္ေနတဲ့ “ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္ရင္ အသာၿငိမ္ေန ဆိုင္လုိ႔မႏုိင္ရင္ သီးခံ၊ ကိုယ့္ခြင္ထဲဝင္ ပိုင္ရင္ ၿဖဲလိုက္မယ္” ဆိုတဲ့ မဆလ အမူအက်င့္ေတြကို မေခ်ခြ်တ္ႏုိင္ေသးသေရြ႕ေတာ့ ကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ္မေက်ႏုိင္ဘဲ ဒီမိုကေရစီ ေအာင္ပြဲဆိုတာလည္း အလွမ္းေဝးကြာေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရခဲ့ရင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာသလို **** ဒီမုိကေရစီပဲ ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ၾကားမွာ မွန္ကန္တဲ့ အျပန္အလွန္ေဝဖန္ေရးရွိဖုိ႔လိုပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္အမွားကို ေထာက္ျပတဲ့ သူကို ေျမတြင္းထဲက ေရႊအိုးႀကီးေတြကို ေဖာ္ေပးတဲ့သူလို ေက်းဇူးတင္လိုက္စမ္းပါလုိ႔ ေဟာၾကားၿပီး ေဝဖန္ေရးကို အားေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာအစဥ္ဆက္တုိ႔ကလည္း ေဝဖန္ေရးဆိုတာ အေကာင္းဆုံး လမ္းျပလုိ႔ ဆိုမိန္႔ခဲ့ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းကို တည္ေဆာက္ၿပီး ေအာင္ပြဲရယူဖုိ႔အတြက္ အျပန္အလွန္ ေဝဖန္စစ္ေၾကာမႈကို က်ေနာ္တုိ႔လက္ခံႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားရပါလိမ့္မယ္။ မျပည့္စုံတဲ့ လူတေယာက္သာျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေဝဖန္မႈေတြမွာလည္း အလြန္အကြ်ံေတြ အလြဲအမွားေတြနဲ႔ ကင္းစင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေဝဖန္ခံရသူမ်ားကေကာ စာဖတ္သူမ်ားကပါ ဘယ္ဟာ၊ ဘယ္လိုမွားတယ္၊ ဘယ္ဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ လက္မခံႏုိင္ဘူးလို႔ စာကိုေခ်လည္ ေဝဖန္တည့္မတ္ေပးၾကဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ဒါဆို က်ေနာ္တို႔ အေျဖမွန္ကိုရရွိၿပီး စာေရးျခင္း၊ ဖတ္ျခင္း၊ ျပန္လွန္ေဝဖန္ျခင္းမ်ားကေန ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ တစုံတရာ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဝဖန္ေရးမွာ စာကိုပဲေခ် လူကိုေက်ဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ၾသဓိႆေမတၱာ အေနာဓိႆ ေမတၱာမ်ားနဲ႔ ေစတနာစကား လက္ေဆာင္ပါးလိုက္ပါတယ္။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း

Kyaw_than2004@yahoo.com

1.9.2010

အခ်ိဳ႕လူေတြၾကေတာ႔လည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကုိယ္ၾကိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံခဲ႔သူေတြကုိ ျပစ္တင္ေျပာဆုိလာၾကတယ္။ ဒါဟာ မတရားဘူး လုိ႔ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္၊ သူတုိ႔ေတြ လမ္းျပခဲ႔ၾကတယ္၊ ေရွ႕ဆုံးက ဦးေဆာင္ ခ်ီတက္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေက်းဇူးတရားကုိ မေမ႔ၾကပါနဲ႔။ ႏိုင္ရာတာ၀န္ေတာင္ မထမ္းခ်င္ၾကတဲ႔ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔လည္း တာ၀န္ရွိတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ မေကာင္းေၾကာင္းကုိ ပါးစပ္ဖ်ားက ၿငီးျငဴ၊ အခ်င္းခ်င္းဆုံရင္ ရင္ဖြင္႔ျပေနၾကရုံနဲ႔ေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ဒီစနစ္ဆုိးရဲ႕ ေအာက္က လြတ္ေျမာက္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူးဆုိတာ ျမဲျမဲ မွတ္ထားပါ။ တုိင္းျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္ၾကတယ္ဆုိရင္ ကုိယ္တုိင္ လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ၾကရမည့္ တာ၀န္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ တုိင္းျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္၊ တုိင္းျပည္အတြက္ ႏိုင္ရာတာ၀န္ ထမ္းခ်င္ၾကတယ္ဆုိတဲ႔လူေတြ မ်ားလာရင္ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးေအာက္ကေန မၾကာခင္ရုန္းထြက္ႏိုင္တယ္ဆုိတာ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ စြဲျမဲစြာ ယုံၾကည္ေစခ်င္တယ္။

အဲဒီေတာ႔ ဘယ္လုိတာ၀န္ေတြ ယူၾကရမလဲဆုိတာ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ ေမးစရာ ရွိလာတယ္။

အ့ဲဒီေမးခြန္းကုိ ေျဖရမယ္ဆုိရင္ ငါတုိ႔ဘယ္လုိ တာ၀န္မ်ိဳးထိ ယူႏူိင္ၾကလဲ။ ငါတုိ႔ ဘယ္လုိ တာ၀န္မ်ိဳးနဲ႔ သင္႔ေတာ္လည္း ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည္႔ေစခ်င္တယ္။ အခ်ိဳ႕ အာဏာရွင္ေတြကုိ ဆန္႔က်င္တဲ႔ ေနရာမွာ အရမ္းစိတ္အား ထက္သန္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ လူမ်ိဳးေတြက လမ္းေပၚကုိ ခ်ီတက္ဆႏၵျပၾကဖုိ႔ေတာင္ ၀န္မေလးပါဘူး။ အမွန္တရား အတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ဖုိ႔ အတြက္ အျမဲအသင္႔ရွိေနတဲ႔သူေတြ။ သူတုိ႔ကုိေတာ႔ ျပည္တြင္း တက္ၾကြ အင္အားစုလုိ႔ သတ္မွတ္ထားၾကရမွာပါ ။

ျပည္တြင္းတက္ၾကြ အင္အားစုလုိ ကုိယ္တုိင္စိတ္အား ထက္သန္ေပမယ္႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ မဟုတ္တဲ႔ အတြက္ ျပည္သူလူထုအနဲ႔အတူ ဆႏၵျပခြင္႔ မရၾကေပမယ္႔ အခါအခြင္႔သင္႔တုိင္း ႏူိင္ငံတကာမွာ လက္ရွိအာဏာ ရွင္စနစ္ဆုိးရဲ႕ ဆုိးရြားယုတ္မာမႈကုိ ထုတ္ေဖာ္ ဆႏၵျပၾကသလုိ႔ တဖက္ကလည္း ျပည္တြင္းအင္အားစု လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ကူညီေထာက္ပံ႔ေနတဲ႔သူေတြကုိ ျပည္ပ တက္ၾကြ အင္အားစုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကရမွာပါ။

အခ်ိဳ႕ကၾကေတာ႔ စိတ္အားထက္သန္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငဲ႔ကြက္ စရာ အေၾကာင္းေတြ ရွိတာေၾကာင္႔ တက္ၾကြအင္အားစုလုိ ေရွ႕တန္းက မလုပ္ျပၾကေပမယ္႔ ကူညီေထာက္ပံ႔ေပးဖုိ႔ ၀န္မေလး ၾကသူေတြ။ အခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ကုိယ္တုိင္လည္း လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပရဲေလာက္ေအာင္ အားမသန္၊ ကူညီေထာက္ပံ႔ေပးဖုိ႔ကလည္း မတတ္ႏူိင္ တဲ႔လူေတြက သတင္းျဖန္႔ျဖဴးေပး ႏူိင္ပါတယ္။အထက္ေဖာ္ျပပါ လူအုပ္စု သုံးခုကုိ မ်ားမ်ားခ်ီးၾကဴး ေျပာဆုိေပးလုိ႔ရသလုိ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ဆုိးရြားယုတ္မာပုံေတြကုိ အခါအခြင္႔သင္႔တုိင္း ျပည္သူလူထု ပုိမုိသိရွိနားလည္လာေအာင္ ေျပာဆုိေပးလုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ အုပ္စုေလးခု ထဲမွာ ကုိယ္က ဘယ္လုိ အုပ္စုမ်ိဳးထဲကလူလဲ အရင္ျပန္စမ္းစစ္ၾကည္႔သင္႔ပါတယ္။ အဲဒီအုပ္စု ေလးခုထဲက တာ၀န္မ်ိဳးေတြကုိ တစ္ခုမွ မယူႏူိင္ဘူးဆုိရင္ေတာ႔ ငါဟာ အခုခ်ိန္ တုိငး္ျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္တဲ႔သူ မဟုတ္ဘူးလုိ႔သာ မွတ္ခ်က္ခ်ျပီး ကုိယ္႔ဟာကို ျပင္ႏူိင္ေအာင္ အျမန္ဆုံး ၾကိဳးစားၾကပါလုိ႔ ပထမဦးစြာ တုိက္တြန္းေျပာၾကားလုိပါတယ္။

တုိင္းျပည္ကုိ တုိးတက္ထြန္းကားေစခ်င္သူေတြ ရွိသလုိ အာဏာရွင္၀ါဒ ဆက္လက္တည္ျမဲေအာင္ ေထာက္ပံ႔ေပးမယ္႔သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိတာပါဘဲ။ ဘယ္လုိလူမ်ိဳးေတြလည္း ဆုိေတာ႔ …….. လက္ရွိမွာ ရာထူးေကာင္းေကာင္းရျပီး ဒီစနစ္ၾကီးကုိ ခုိင္ျမဲေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကေနၾကတဲ႔ အာဏာရွင္လူတစ္စု လက္ရွိအာဏာရွင္ ေတြနဲ႔ပူးေပါင္းၾကံစည္ျပီး ၾကီးပြားခ်မ္းသာေနၾကတဲ႔လူေတြနဲ႔ ၾကီးပြားခ်မ္းသာဖုိ႔ ခြင္ဖန္ေနၾကတဲ႔လူေတြ ျပည္ပမွာ ဒီမုိကေရစီကုိ အေၾကာင္းျပ ျပည္တြင္းလုပ္ရွားမႈကုိ ေထာက္ပံ႔ေပးေနတဲ႔ ႏိူင္ငံတကာက ေထာက္ပံ႔ေပးေနတဲ႔ ရန္ပုံေငြ မွန္သမွ်ကုိ သူတုိ႔ကုိယ္က်ိဳးအတြက္ အသုံးခ်ေနၾကတဲ႔သူေတြ။
အာဏာရွင္ေတြ ေပးကမ္းေထာက္ပံ႔ေၾကးယူ၊ ၀မ္းစာအတြက္ အခက္အခဲကုိ အလြယ္တကူ ေျဖရွင္းလုိ႔ ရသမွ် အာဏာရွင္ေတြ ၾကိဳးဆြဲရာ ကၾကမယ္႔ ၾကံဖြတ္တုိ႔ စြမ္းအားရွင္တုိ႔လုိ လူတစ္စု။ သူတုိ႔တေတြကလည္း အာဏာရွင္စနစ္ဆုိး တည္ျမဲေစေရး အတြက္ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားၾက ပါလိမ္႔မယ္။

အဲဒီ အုပ္စု ႏွစ္ခု ၾကားထဲမွာ ၾကားေန၀ါဒလုိ႔ ကုိယ္႔ဟာကုိ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ကုိယ္တုိင္ဒုကၡ မခံစားရေသးသေရြ႕ ေနသာသလုိ ေနမယ္ဆုိတဲ႔ ျပည္သူလူထုကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ေတြလက္သုံးစကားကေတာ႔ ကုိယ္လုပ္မွ ကိုယ္စားရမွာ၊ ႏိူင္ငံေရး ကုိေ၀းေ၀းေရွာင္တာ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ဆုိတဲ႔ အေတြးေခၚကုိ သိမ္းပုိက္ထားၾကပါတယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးကုိ မဆန္႔က်င္ဘဲ ေနတာဟာ သြယ္၀ုိက္ေသာအားျဖင္႔ ေထာက္ခံအားေပးေနတယ္ဆုိတာကုိ သူတုိ႔ေတြ မသိရွိၾကပါဘူး။ အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြ ဆိုတာက အာဏာရွင္ယႏၱရားကုိ လွည္႔ပတ္ေမာင္းႏွင္ေပးေနၾကတဲ႔သူေတြပါ။ အထက္အမိန္႔ဆုိတာကုိ မလြန္ဆန္ႏူိင္လုိ႔သာ သည္းခံေနၾကရတာပါ။ သူတုိ႔ေတြရဲ႔ ဘ၀ဟာ လည္း ျပည္သူလူထုနဲ႔ ထူးမျခားနားပါဘဲ။

အခုလုိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးရဲ႕ ဆုိး၀ါးယုတ္မာမႈ မွန္သမွ်ကုိ ရင္စည္းခံေနၾကရတာဟာ တုိင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ႔လူ အေရအတြက္ထက္ ၾကားေန၀ါဒနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးကုိ ဆက္လက္တည္ျမဲေစခ်င္တဲ႔ လူအေရအတြက္ မ်ားေနလုိ႔ပါ။ အဲဒီေတာ႔ တုိင္းျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ႔တုိင္းျပည္ခ်စ္တဲ႔အုပ္စု ေလးခုထဲမွာ ပါ၀င္ႏိုင္ေအာင္ အရင္ၾကိဳးစားၾကည္႔ပါ။ ေနရာတကာ ငါသာလွ်င္ ပဓါန၊ ငါသာလွ်င္ အဓိက၊ ငါ သိတယ္ ငါ တတ္တယ္ ဆုိတဲ႔ စကားေတြကုိ လႈိင္လႈိင္သုံး၊ကုိယ္က်ိဳးအတၱေတြကုိ ေရွ႔တန္းတင္ျပီး ကုိယ္႔ အမွားကုိ ဖုံးကြယ္ထားၾကတယ္။ အမွားေတြ အမ်ားၾကီးလုပ္ခဲ႔ၾကတယ္ ဆုိတာလည္း အားလုံးအသိပါဘဲ အခ်ိဳ႕ၾကေတာ႔လည္း မွားေနတာသိတယ္။ သိေနလွ်က္နဲ႔ မျပင္ခဲ႔ၾကဘူး။ ျပင္ရမွာ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကတယ္ ၀န္ေလးေနၾကတယ္။ ငါဆုိတဲ႔ အတၱကုိေရွ႕တန္းတင္၊ ဦးထိပ္ထား ခဲ႔ၾကလုိ႔ စစ္မွန္တဲ႔ စည္းလုံးညီညႊတ္ေရးကုိ မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ၾကဘူး။
လုပ္ရွားသူေတြၾကားမွာ လုပ္စားေနသူေတြက မ်ားလာေတာ႔ ဒီအဆင္႔ကကုိ မတတ္ႏူိင္ၾကဘူး။ အပြင္႔လင္းဆုံး ေျပာျပမယ္ ႏူိင္ငံေရးကုိ ဗန္းျပ လုပ္စားေနသူေတြနဲ႔ ႏိုင္ရာတာ၀န္ မထမ္းႏူိင္တဲ႔ ျပည္သူလူထုေၾကာင္႔ ျမန္မာႏူိင္ငံ ဒီမုိကေရစီအေရးဟာ မ်ားစြာ ေႏွာင္႔ေႏွးခဲ႔ၾကရတယ္။

လူတုိင္းဟာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ မွားေနတယ္ဆိုတာကုိသိရင္ ျပင္ရဲၾကရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆုိလုိတာကုိ ႏူိင္ငံေရးပညာရွင္မ်ားအေနနဲ႔ သိရွိျပီးသားပါ… အဲဒီ အုပ္စု ေလးခု ဟန္ခ်က္ ညီညီ လုပ္ရွားႏူိင္ရင္ ကိ်န္းေသေပါက္ အာဏာရွင္စနစ္ဆုိး ေအာက္က လြတ္ေျမာက္လာပါလိမ္႔မယ္။ အရင္က မွားခဲ႔တာေတြကုိ ျပင္ျပီး အခုခ်ိန္မွာ စစ္မွန္တဲ႔ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးကုိ ေဖာ္ေဆာင္ေပးၾကပါလုိ႔ ျမန္မာႏူိင္ငံ ဒီမုိကေရစီအေရး ၾကိဳးပမ္းသူမ်ား အာလုံးကုိ ေလးစားစြာ တုိက္တြန္းေျပာဆုိခ်င္ပါတယ္။

ၾကားေန၀ါဒ က်င္႔သုံးေနၾကတဲ႔ ျပည္သူလူထုကုိ ႏိုင္ငံအေရးဆုိတာ ႏူိင္ငံသားတုိင္းနဲ႔ဆုိင္ပါတယ္။ ယခုလုိၾကားေန၀ါဒကုိ က်င္႔သုံးတယ္ဆုိတာ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ေထာက္ခံေနတယ္ဆုိတာ သူတုိ႔သိေအာင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အျမန္ဆုံးၾကိဳးစား ေျပာဆုိ လမ္းျပမွ ျဖစ္မယ္။ အမွန္တရားကုိ သူတုိ႔ေတြ သိရွိနားလည္လာရင္ တုိင္းျပည္ခ်စ္တဲ႔ အုပ္စုေတြထဲ ပါလာၾကလိမ္႔မယ္။ ႏူိင္ငံေရးကုိ ဗန္းျပ လုပ္ကုိင္စားေနၾကတဲ႔ သူေတြကုိလည္း အသိတရားရေအာင္ စည္းရုံးေျပာဆုိၾကေပါ႔။ အာဏာရွင္ လက္ကုိင္ဒုတ္အျဖစ္အသုံးခ်ေနတဲ႔ ၾကံ႔ဖြတ္တုိ႔ စြမ္းအာရွင္တုိ႔ဆုိတာက ျပည္သူလူထု ညီညႊတ္မႈကုိ ျမင္တာနဲ႔ သူတုိ႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာ အလုိလုိ နားလည္လာၾကလိမ္႔မယ္။ အဓိကက ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ တုိင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကုိ လက္ေတြ႔က်င္႔သုံးျပီး စည္းလုံးညီညႊတ္မႈကုိ အျမန္ဆုံးေဖာ္ေဆာင္ႏူိင္ဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ေနရာတုိင္းမွာ အေကာင္းနဲ႔ အဆုိးဒြန္တြဲေနတာပါဘဲ။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ရွားသူေတြၾကားမွာ လုပ္စားေနသူေတြရွိတာ ကၽြန္ေတာ္ မျငင္းပါဘူး။ အဲဒီလုိဘဲ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ လက္ခံက်င္႔သုံးေနတဲ႔ လူေတြၾကားမွာလည္း အမွန္တရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏူိးသူေတြ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီေတာ႔ တကယ္တုိင္းျပည္ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ လုပ္ရွားေနသူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာကုိပဲ ၾကည္႔ၾကပါ။ လုပ္စားေနသူ အနည္းငယ္ရွိတာနဲ႔ မယုံၾကည္ၾကဘူုးဆုိရင္ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လုံး ဒီလုိ စနစ္ဆုိးၾကီးရဲ႕ေအာက္က ရုန္းထြက္ လြတ္ေျမာက္ၾကဖုိ႔ လမ္းမျမင္ဘူး ျဖစ္သြားၾကလိမ္႔မယ္။

ဒီေန႔ ႏူိင္ငံတကာက ဘယ္ေလာက္ပဲ ဖိအားေပးေပး ျပည္သူလူထုက ျငိမ္ျပေနရင္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တာ၀န္မေက်ရာေရာက္ၾကလိမ္႔မယ္။ အခါအခြင္႔သင္႔တာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ထဲ ဒီမုိကေရစီ ႏူိင္ငံထူေထာင္ဖုိ႔ ျပည္သူလူနဲ႔ ပူးေပါင္းခ်င္ၾကတဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ျမန္မာႏူိင္ငံ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ တုိင္းျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္ၾကလိမ္႔မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ထားပါတယ္။
အဲဒီလုိခ်စ္တဲ႔ေနရာမွာ လက္ေတြ႔ၾကၾက ခ်စ္ျပႏူိင္ဖုိ႔အတြက္ ကုိယ္ႏိုင္ရာ တာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္ေပးၾကပါလုိ႔ အေလးအနက္ ထပ္မံတုိက္တြန္းေျပာၾကားလုိပါတယ္။ ျမန္မာႏူိင္ငံ ဒီမုိကေရစီအေရး ၾကိဳးပမ္းေနၾကသူမ်ားအားလုံးနဲ႔ ျပည္သူလူထုတရပ္လုံးက တုိင္းျပည္ကုိ လက္ေတြ႔က်က် ခ်စ္ျပၾကကာ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တကာ ေခတ္မွီ ဖြံ႔ျဖိဳးတုိးတက္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းသာယာတဲ႔ ဒီမုိကေရစီ ႏူိင္ငံေတာ္ၾကီးဆီသုိ႔

ညီညာစြာ
ခ်ီတက္ၾကပါစုိ႔ ………………………..

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ဗမာ႔ေသြး
ဤေနရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

ပုိမုိ ၾကည္ညိဳသဒၶါပြားႏုိင္ရန္ ဤေနရာတြင္ ဆက္လက္ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါသည္

ျပည္သူႏွင့္ လက္တဲြ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး၊သားစဥ္ေျမးဆက္အတြက္

အာဏာရွင္စစ္ဘီလူးတုိ႔ တရားဝင္ယစ္မူးဖုိ႔ ျပဳလုပ္မည့္ ေ႐ြးေကာက္ပဲြကုိ

တုိက္ဖ်က္၍ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အဆုံးသတ္တုိက္ပဲြတြင္

ပါဝင္လာသည့္ သင့္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖဲြ႔ႀကီးႏွင့္အတူ

ျပည္သူလူထုအားလုံးက ႀကိဳဆုိပါေၾကာင္း

Spdc

အဓိကေတာ့ ကိုယ္တင္ျပခ်က္ေတြဟာ ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ မီဒီယာဆိုတာ သုံးတတ္ရင္ေဆး၊ မသုံး တတ္ရင္ေဘးလို႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြက ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ မီဒီယာကို သုံးတတ္ရင္ မီဒီယာရဲ႕ပံ့ပုိးမႈနဲ႔ ေရြး ေကာက္ပြဲေတြမွာ ၿပိဳင္ဘက္ကို အႏိုင္ရတတ္သလို မီဒီယာကို မသုံးတတ္ရင္ ခ်ီးေသးကအစ မေကာင္းတာမွန္ သမွ် အၿငိႇဳးနဲ႔ အပုပ္ခ်တာကိုခံရၿပီး ကိုယ္က်ဳိးနည္းတတ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံလုိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ မဆလ၊ နဝတ၊ နအဖအစဥ္အဆက္ ျပည္သူပိုင္ (၎တုိ႔ပိုင္) လုပ္ထားတဲ့ မီဒီယာရဲ႕ နားမုဒိမ္းက်င့္ေနတာကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ခံ ေနၾကရပါတယ္။ ငါတုိ႔အစိုးရလုပ္တာ အကုန္မွန္တယ္၊ ဒါတို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား တိုင္းျပည္ကို စည္းကမ္းရွိ စြာ ျပဳျပင္ေနတယ္။ တံတားေတြ ေဆာက္ေနတယ္၊ လမ္ေတြခင္းေနတယ္၊ အႏွစ္သာရရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ ႀကီး၏ မိန္႔ခြန္း၊ အတိုက္အခံ ျပည္ပပုဆိန္႐ိုးမ်ား က်ဆုံးရမည္ … စသည္ျဖင့္ တြင္တြင္ႀကီး မ်က္စိမုဒိမ္း၊ နားမု ဒိမ္း ေန႔စဥ္က်င့္ေနသည့္ အသုံးေတာ္ခံ မီဒီယာမ်ားကို တန္ျပန္ႏိုင္ရန္ ျပည္သူ႔အက်ဳိးျပဳ မီဒီယာမ်ားလိုအပ္ပါ သည္။ ၈၈ ေနာက္ပိုင္း RFA ႏွင့္ DVB တို႔သည္ ဒီမုိကေရစီအေရးကိုေဇာင္းေပးမည့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားအျဖစ္ ထြက္ေပၚလာသည္မွာ က်ေနာ္တို႔အားလုံးအတြက္ အားတက္စရာပါ။

ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ (DVB) သည္ NCGUB ႏွင့္ ေနာ္ေဝးႏုိင္ငံတုိ႔ ပူးေပါင္းညိႇႏႈိင္းလုပ္ေဆာင္မႈျဖင့္ ေပၚ ေပါက္လာေသာ အသံလႊင့္ဌာနျဖစ္သလို Radio Free Asia လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ သည္လည္း အေမရိ ကန္အစိုးရ ကြန္ဂရက္ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ အာရွတိုက္ ဒီမုိကေရစီထြန္းကားလာေရးအတြက္ ရည္မွန္းခ်က္ျဖင့္ ေပၚ ေပါက္လာေသာ ဌာနမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သတင္းစာဆရာႀကီး ေၾကးမုံဦးေသာင္း NCGUB အစိုးရကို ေဝဖန္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ ဆရာႀကီး၏သတင္းေဆာင္းပါးမ်ား၊ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခန္းမ်ားကို DVB မွ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ပါသည္။ ဆရာ ႀကီးမေသမီ က်ေနာ့္ကို ရင္ဖြင့္သြားခဲ့သျဖင့္ သိရွိရပါသည္။ ဆရာကေတာ္ အသက္ရွင္ေနပါေသးသည္၊ ေမး ၾကည့္ႏုိင္ပါသည္။

DVB တြင္ ခင္ေမာင္ဝင္းကို NCGUB မွ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ ခန္႔အပ္လိုက္ၿပီးေနာက္ DVB သည္ ခင္ေမာင္ဝင္း ပိတ္ပင္ထားေသာသူမ်ားကို ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးျခင္း မျပဳလုပ္ေတာ့ဘဲ ပိတ္ပင္ထားခဲ့သည္ကို ထင္ရွားစြာေတြ႔ရ သည္။ ေနာက္ဆုံး DVB သည္ ဘက္မလိုက္ အသံလႊင့္ဌာနျဖစ္သည္ဟု ေျဗာင္ေၾကညာလာၿပီး NCGUB ႏွင့္ လုံးဝမသက္ဆိုင္ေတာ့ေၾကာင္း၊ ဘက္မလိုက္ရပ္တည္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားဝင္ ေျပာၾကားသည္အထိ ျဖစ္ လာခဲ့သည္။ က်ေနာ့္အျမင္မွာ DVB သည္ ဒီမိုကေရစီဘက္မွ ထုတ္လႊင့္ေသာ အသံလႊင့္ဌာနျဖစ္သည္။ ၾကား ေနမဟုတ္၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုတို႔ဘက္မွလိုက္၍ အသံလႊင္ရမည့္ တာဝန္ရွိသည္။

ဘက္မလိုက္မီဒီယာဟု အစကဆိုလွ်င္ ၎တုိ႔ကို မည္သူမွ် အလုပ္ခန္႔မည္မဟုတ္ေခ်။ က်ေနာ့္အျမင္ ခင္ ေမာင္ဝင္းသည္ ABSDF ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦးမွ ရဲေဘာ္တေယာက္ ျဖစ္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားဟု အမည္ခံယူခဲ့သူျဖစ္သည္။ DVB တြင္ သူ႔လက္သူ႔ေျခ ျဖစ္လာသည့္အခါမွ ဘက္မလိုက္သတင္းသမားဟု ဟစ္ေႂကြးသည္မွာ သူ႔သ႐ုပ္ကို ေဖာ္ျပျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အစကတည္းက စစ္ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္လာသူဟု ဆိုသူက မီဒီယာသမားအျဖစ္ ေကာင္းစားလာေသာအခါ ယခင္ေတာ္လွန္ေရး သမားဘဝကို ေမ့ၿပီး ၾကားေနမီဒီယာလုပ္ျခင္းသည္ ေတာ္လွန္ေရးကို သစၥာေဖာက္၍ ကိုယ္က်ဳိးရွာျခင္းပင္ျဖစ္ သည္။

ABSDF ဗဟိုေကာ္မီတီတြင္ ျပန္ၾကားေရးတာဝန္ခံလုပ္ၿပီး ညီလာခံတြင္ မည္သည့္ အလုပ္ကိုမွ တင္ျပႏုိင္ျခင္း မရွိဘဲႏွင့္ က်ေနာ္ေရးသားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ေအာင္သန္းမွ ႐ိုက္ႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ိသည့္ “နီကာရာဂြာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ” “ဖိ လစ္ပိုင္ေရြးေကာက္ပြဲ” စသည့္ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီပုံႏွိပ္၍ ျပည္တြင္းသုိ႔ ABSDF ျပန္ၾကားေရးဌာန အမည္ခံၿပီး ျဖန္႔ခ်ိေပးခဲ့ျခင္းကို ၎ဌာနမွ လုပ္ပါသည္ဟု ေျဗာင္လိမ္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ တဖန္ တတိယအႀကိမ္ညီလာခံမွ မွတ္တမ္းမ်ား၊ တိတ္ေခြမ်ားကို ျပန္ၾကားေရးတာဝန္ခံအျဖစ္ သိမ္းဆည္းသည့္အခါ “ဒါေတြက တေန႔ ေ႐ႊေတြဗ်” ဟု ေျပာသူမွာလည္း ခင္ေမာင္ဝင္းပင္ျဖစ္သည္။

က်ေနာ့္အေနႏွင့္ မီဒီယာသမားအားလုံးကိုမဆိုလိုပါ။ မီဒီယာသမားမ်ားထဲတြင္ အခြင့္အေရးသမားမ်ား၊ ရန္သူ႔ ပုဆိန္႐ိုးမ်ားကို သတိထားရမည္။ သူ႔လူကိုယ့္ဘက္သမားမ်ားကို ပညာမ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္တတ္ရမည္ဟု သတိ ေပးလိုပါသည္။

က်ေနာ္တုိ႔ ျပင္ပရွိမီဒီယာမ်ားတြင္ လြတ္လပ္မႈအျပည့္ရွိပါသည္၊ မည္သူ႔ကိုမွ် ေၾကာက္လန္႔ေနစရာမရွိ၊ အစိုးရ မွ ျပည္တြင္းမီဒီယာမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္၍ မလြယ္။ ထိုေၾကာင့္ BBC, VOA, RFA ညာေနသည္၊ မိုးလုံးျပည့္ မုသာ ဝါဒီမ်ား … စသည္ျဖင့္ နအဖက တိုက္ခိုက္လာပါသည္။ က်ေနာ့္အေနႏွင့္ နအဖေနရာမွေန၍ စဥ္းစားလွ်င္ ၎ ျပည္ပမီဒီယာမ်ားကို ဘယ္လိုႏႈတ္ပိတ္ေအာင္လုပ္မည္လဲဆိုလွ်င္ ျပည္တြင္းကဲ့သုိ႔ အာဏာသုံး၍မရျဖင့္ ဥ ပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္ မိမိလူမ်ားကို မီဒီယာထဲသုိ႔ သြတ္သြင္းေပးရမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ရမည္ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ေလာက္က က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္တြင္ အဂၤလိပ္စာက်ဴ ရွင္ေပးသည့္ ကရင္ေက်ာင္းဆရာတေယာက္ရွိပါသည္။ တေန႔တြင္ ၎က ဝမ္းသာအားရႏွင့္ သူ႔ကို BBC တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရန္ အေရြးခံရေၾကာင္း ေျပာသျဖင့္ ဝမ္းသာမိၾကပါသည္။ ထုိသူသည္ ႐ိုးသား၍ ႀကိဳးစား ေသာ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ႏွစ္ဘာသာကို ေၾကညက္ေသာသူျဖစ္သည္။ အသံလႊင့္သမားေကာင္း တေယာက္ျဖစ္ ႏုိင္သည့္ အသံၾသဇာႏွင့္လည္းျပည့္စုံပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ေနာင္သုံးလအၾကာ ၎အတြက္ ပတ္စပုိ႔ဗီဇာေစာင့္ ေနစဥ္ Reject လုပ္ခံရပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ျမန္မာအစိုးရက ၎သည္ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ ယုံၾကည္သူတဦးျဖစ္ သည္ဟုဆိုကာ သတင္းေပးေသာေၾကာင့္ဟု သိရပါသည္။ BBC မွ အစိုးရ ေထာက္ခံသူတေယာက္ကို ေရြးယူ သြားခဲ့ပါသည္။

ေနာက္တခ်က္မွာ VOA တြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့သူ ဝန္ထမ္းတဦးမွ က်ေနာ့္အား သူ႔အမည္ကို မေျပာရန္ ဂတိခံ၍ ေျပာၾကာခဲ့မႈျဖစ္ပါသည္။ ၎အား တေန႔တြင္ VOA မွ တာဝန္ရွိသူက ေန႔လည္ထမင္းစားေခၚယူခဲ့ၿပီး အေမရိ ကန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးတဦးႏွင့္ ေပးေတြခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံ အမတ္ႀကီးက ၎အား “ေအး … မင္း ေရးခ်င္တာေရး၊ အသံလႊင့္ခ်င္တာ လႊင့္ေပါ့ကြာ၊ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ထိခိုက္ မယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးကုိ ေပါ့ၿပီးလႊင့္၊ အေရးႀကီးတာကို အေရးမႀကီးသလိုမ်ဳိးေပါ့ကြာ၊ နားလည္တယ္မဟုတ္လား ဟု ေျပာခဲ့ေၾကာင္း၊ ေနာက္ မင္းလည္း တေန႔ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္မွာပဲ၊ လိမ္လိမ္မာမာ လုပ္ေပါ့ကြာ” ဟု ဆုံးမ သြားေသးေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ခဲ့ပါသည္။ သူ႔အေနႏွင့္ ဌာနမႈး (ယခုဌာနမွဴးမဟုတ္) က ယခုလို သံအမတ္ႀကီးႏွင့္ ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသျဖင့္ Shock ေရွာ့ျဖစ္သြားသည္ဟု ဆိုပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သတင္းဌာန အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္သူ သန္း (၅၀) ေက်ာ္ကို တခ်ိန္တည္း သတင္းေပးႏုိင္ေသာ ေရဒီယိုအသံလႊင့္ဌာနမ်ား၏ အခန္းက႑သည္ အလြန္အေရးႀကီးသည့္ အေနအထားတြင္ ရွိပါသည္။ BBC, VOA တို႔သည္ အစ ကနဦးတည္းက ဘက္မလိုက္သတင္းဌာနမ်ားျဖစ္သည္။ VOA သည္ အေမရိကန္ အစိုးရ ေပၚလစီဘက္သုိ႔ ယိမ္းရသည္ကို မျငင္းႏုိင္ေခ်။ RFA, DVB တုိ႔သည္ ဘက္လိုက္ကိုလုိက္ရမည္ဟု ျမင္သည္။ ဘက္မလိုက္လိုလွ်င္ RFA, DVB မွ ထြက္ၿပီး BBC, VOA သုိ႔ ဝင္ၾကပါဟု တိုက္တြန္းလိုသည္။ ဘက္မလိုက္ ကိုယ္ပိုင္ေထာင္လိုက ေထာင္ၾကပါ။ DVB, RFA နာမည္ခံၿပီးေတာ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ားကို တန္းတူအားေပးမႈ မျပဳသင့္ဟု ယုံၾကည္သည္။ ရန္သူသည္ ျပင္ပသတင္းဌာနမ်ားကို အင္အားသုံး၍ မထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္လွ်င္ အႏုနည္း ျဖင့္ အတြင္းလူမ်ားထည့္ၿပီး လႈိက္စားႏိုင္သည္၊ လႈိက္စားေနသည္ကို မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ဖုိ႔လိုသည္ဟု သတိေပးလိုက္ခ်င္ပါသည္။

နိဂုံအားျဖင့္ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း အဂၤလိပ္ႏွင့္ ဂ်ာမန္တိုက္ေနစဥ္ အဂၤလိပ္ဘက္မွ အသံလႊင့္သူမ်ားက လည္း မည္ကဲ့သုိ႔ ေအာင္ပြဲခံေနသည္၊ ရန္သူ မည္မွ်က်ဆုံးသည္ကို ေျပာေနသကဲ့သုိ႔ ဂ်ာမန္မွလည္း ထိုနည္း တူေျပာလ်က္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိၾကသည္။ ယေန႔ျမန္မာျပည္သည္ ျပည္သူလူထုႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္တုိ႔ စစ္ျဖစ္ေနသည့္ ပြဲျဖစ္သည္။ စစ္ပြဲမၿပီးေသး၊ က်ေနာ္တုိ႔အေနႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားကို တန္းတူအခြင့္အေရးေပးစရာမလိုဟု လုံးဝယုံၾကည္သည္။ ရန္သူ႔လူမ်ား မီဒီယာသမားမ်ားထဲတြင္ ဝင္ေရာက္ေနမည္မွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲဟု ယုံၾကည္သည္။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးကို လိုလားသူမ်ားပီပီ အတိုက္အခံႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို ေဇာင္းေပး၍ ၎ တုိ႔အသံကို ေဖာ္ထုတ္ေပးႏုိင္ဖုိ႔လိုသည္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးမ်ားျဖင့္ ဆင္ဆာလုပ္ ပိတ္ပင္ေနျခင္းမ်ဳိးကို ခြင့္မလႊတ္သင့္ ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ “ၾကားေနရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီလား ေမာင္တို႔” ဟု ေမးလိုက္ရပါေၾကာင္း …။

ထြန္းေအာင္ေက်ာ္

ယွဥ္တြဲဖတ္႐ႈရန္ …
၁။ ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း – ငါး ငသေလာက္ပမာ ေၾကာက္စရာ အ႐ိုးမ်ားနဲ႔ အိုဘယ့္ မီဒီယာ click
၂။ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ – မီဒီယာကို ငါး ငသေလာက္လို ေၾကာက္ရွာတဲ့ ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္းသို႔ … click

ေဒါက္တာလြဏ္ေဆြဘေလာဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ႏႇစ္ေပါင္း ၁၀၀ အတြင္း ေရြတိဂုံေစတီေတာ္ၾကီးသို႕ လွဴဒါန္းထားေသာ ေျမပါ၀င္သည့္အေဆာက္အဦ ဆယ့္ႏႇစ္လုံးအနက္ ယခုႏႇစ္တြင္သုံးလုံးအား ေစ်းျပိဳင္တင္ဒါစနစ္ျဖင့္ ေရာင္းခ်ခဲ့

ေရြတိဂုံေစတီေတာ္ႀကီးသို႕ ႏႇစ္ ေပါင္း ၁၀၀ ကာလအတြင္းအလႇဴရႇင္ မ်ားမႇ သာသနာ့ရန္ပုံေငြထိန္းသိမ္းေရး စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိၿပီး လႇဴဒါန္းထားေသာ ေျမပါ၀င္သည့္ အေဆာက္အအုံဆယ့္ ႏႇစ္ခုအနက္ သုံးလုံးအား ယခုႏႇစ္တြင္ ေစ်းၿပိဳင္စနစ္ႏႇင့္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
ယခုႏႇစ္တြင္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေသာ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦမ်ားမႇာ ရန္ကုန္ တုိင္းလမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ ဘုန္းႀကီး လမ္းမႇ အမႇတ္ ၁၀၅ ႏႇင့္ ၁၀၈ ရႇိ ေျမႏႇင့္အေဆာက္အအုံကို က်ပ္သိန္း ၂၂၀၀ ႏႇင့္လည္းေကာင္း၊ ကမာရြတ္ ၿမိဳ႕နယ္၊ အာတီးယားလမ္းအမႇတ္ ၄၀ ရႇိ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အအုံအား က်ပ္ သိန္း ၆၀၀၀ ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ပုဇြန္ ေတာင္ျမိဳ႕နယ္၊ ေအာက္ပုဇြန္ေတာင္ လမ္းအမႇတ္ ၅၁၉၊ ၅၂၁ ရႇိ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦအား က်ပ္သိန္း ၂၀၀၀ ျဖင့္လည္းေကာင္း ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
အလႇဴရႇင္မ်ားမႇ ေရြတိဂုံေစတီ ေတာ္သို့ ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အအုံ လႇဴဒါန္းမႈႏႇင့္ ပက္သတ္၍ ေဂါပက အဖြဲ႕မႇ ႐ုံးအဖြဲ႕မႇဴး ဦး၀င္းႀကိဳင္မႇလည္း ”ဘုရားႀကီးကို အလႇဴရႇင္ေတြကလည္း ေျမႏႇင့္ အေဆာက္အဦလႇဴဒါန္းထား တာ ၁၂ ခုရႇိတယ္။ ဇူလုိင္လက ဘုန္း ႀကီးလမ္းက အိမ္နဲ႕ ေျမကို ေစ်းၿပိဳင္ တင္ဒါစနစ္နဲ႕ ေရာင္းခ်တယ္ ၆ ဦး ၀င္ၿပိဳင္တယ္။
အဲဒီထဲမႇာ အမ်ားဆုံး က်ပ္သိန္း ၂၂၀၀ ေပးတဲ့ လူကိုေရာင္း ခ်ခဲ့တယ္။ အာတီးယားလမ္းထဲက အိမ္နဲ႕ ေျမကိုလည္း ေစ်းၿပိဳင္တင္ဒါ စနစ္နဲ႕ ေရာင္းခ်တာ သုံးႀကိမ္တုိင္တဲ့ အထိ သတ္မႇတ္ထားတဲ့ ေစ်းႏႈန္းမ ေပးလုိ႕ မေရာင္းျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့လက သတ္မႇတ္ထားတဲ့ ေစ်းႏႈန္းလာေပးလုိ့ေရာင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၿပီး လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္က အိမ္ကေတာ့ အလွဴရႇင္က သူရဲ႕ သားသမီး သုံးေယာက္နဲ႕ ေရြတိဂုံေဂါပကအဖြဲ႕ နဲ႕ပူးတြဲၿပီး လႇဴခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူရဲ႕ သားသမီးသုံးေယာက္က သူတို႕ ဖာသာ သူတုိ႕ဆက္သြယ္ၿပီး ေရာင္းခ် ခဲ့တယ္။ အဲဒါကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႕ ေဂါပ က အဖြဲ႕အေနနဲ႕ သေဘာတူေၾကာင္း လက္မႇတ္ထုိးေပးခဲ့တယ္။ က်ပ္သိန္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႕ ေရာင္းခ်ခဲ့လို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေဂါပကအဖြဲ႕အေနနဲ႕ က်ပ္ သိန္း ၅၀၀ ရခဲ့တယ္။ ေရာင္းခ်လို႔ရခဲ့ တဲ့ေငြေတြအားလုံးကုိ ဘုရားႀကီးဘက္ စုံျပန္လည္မြမ္းမံတဲ့ ေနရာမႇာ အသုံးျပဳသြားမႇာပါ”ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အလႇဴရႇင္မ်ားမႇ ဘုရားႀကီးသုိ႕ လႇဴဒါန္းထားေသာ က်န္ရႇိသည့္ ေျမ ႏႇင့္အေဆာက္အဦ ကိုးလုံးအား ဆက္လက္ေရာင္းခ်ႏုိင္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရႇိေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

ဇာတက ထဲတြင္လည္း အျပစ္မရွိသည့္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားကိုသာအျပစ္ဒဏ္ေပးၿပီး တကယ့္လက္သည္တရားခံကိုျဖင့္ အျပစ္မေပးဘဲထားသည့္မင္းသည္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ မသင့္သည့္မင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။ မင္းတို႔မည္သည္ မိမိကိုယ္ကို တိုးတက္မႈရွိေအာင္ မိမိ၏ အျပဳအမူ အေျပာအဆို မိမိဘာသာ အျမဲတမ္း စိစစ္မႈ ရွိရမည္။ ျပည္သူလူထု၏ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကိုသိေနေအာင္ အၿမဲ စနည္းနာရမည္။ မိမိသည္ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္ အမွား အယြင္း တစ္စံုတစ္ရျပဳမိျခင္း ရွိမရွိကို အကဲခတ္ေနရမည္။ အကယ္၍ မိမိသည္ တရားသျဖင့္ မအုပ္ခ်ဳပ္ေသာေၾကာင့္ အမွားအယြင္းတစ္စံုတစ္ရာျပဳမိခဲ့ၿပီဟု သိျမင္လာေသာအခါမွာလည္း ျပည္သူလူထုက မတရားေသာမင္း၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေၾကာင့္ ငါတို႔ ပ်က္စီးရၿပီဟု ျပစ္တင္ ေ၀ဖန္လာၾကလိမ့္မည္။

ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲေသာ မင္းသည္ မတရားသျဖင့္ အျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္း၊ မတရားသျဖင့္ အခြန္အတုတ္ ေကာက္ခံျခင္း၊ အျခားေသာ နည္းမ်ားျဖင့္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္း၊အဂတိအမ်ဳိးမ်ဳိး လိုက္စားျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ားက ထိုမင္းအား တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းအားျဖင့္ တံု႔ျပန္လာၾကလိမ့္မည္။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ မင္းသည္ တရားသျဖင့္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာအခါ ျပည္သူလူထုက အရွင္မင္းႀကီး သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစဟု ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းၾကလိမ့္မည္။

(မဇၥ်နိမနိကာယ္) ျမတ္စြာဘုရားသည္ အုပ္စိုးသူ အစိုးရမင္းတို႔၏ အက်င့္သီလ ေကာင္းမြန္ေရးကိုအေလးေပး ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ အက်င့္သီလေကာင္းမြန္ၿပီး ျပည္သူလူထုကအပ္ႏွင္းထားသည့္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို ျပည္သူလူထု ဘ၀ သက္သာ ေခ်ာင္ခ်ိေရး၊တိုးတက္ ႀကီးပြားေစေရးအတြက္ အသံုးျပဳေရး ေဟာၾကားခ်က္မ်ားက အာေသာကဧကရာဇ္ ဘုရင္ႀကီးကို ဘီစီ ၃၀၀ ခန္႔က တြန္းအားေပး အားေျမွာက္ ျပဳခဲ့ပါသည္။ဤတရားမ်ားႏွင့္ အညီ အုပ္စိုးေတာ္မူခဲ့သည့္အတြက္ အာေသာကမင္းႀကီး၏ ဂုဏ္သတင္းသည္ လူ႔သမိုင္းတြင္ ထြန္းပခဲ့ပါသည္။ အာေသာကမင္းႀကီးသည္ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားဓမၼမ်ား ႏွင့္အညီ မင္းျပဳေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ သူ၏အိမ္နီးခ်င္း တိုင္းျပည္မ်ားအေပၚ နယ္ခ်ဲ႕လိုျခင္း သေဘာထားကို ေၾကျငာေတာ္မူခဲ့သည္။ထိုအေၾကာင္းကိုလည္း အျခားေသာ ျပည္ေထာင္ မင္းမ်ားထံ တမန္ေစၿပီးသိၾကားေစေတာ္မူသည္။ တစ္ပါးေသာမင္းမ်ားအေပၚ သူထားရွိသည့္ ခ်စ္ၾကည္ေရး သေဘာထားကို ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရေအာင္ အခိုင္အမာ ျပဳခဲ့ပါသည္။ သူ႔လက္ထက္တြင္ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္း၊ သစၥာရွိျခင္း၊ ကရုဏာထားျခင္း၊ ၾကင္နာသနားၿပီးၾကမ္းမဖက္ျခင္း၊သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ ေထာက္ထားညွာတာေသာစိတ္ ရွိျခင္း၊အသံုးအျဖဳန္း မႀကီးျခင္း၊ သိမ္းပိုက္မႈ မျပဳျခင္း၊ တိရစ ၦာန္မ်ားအား ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ျခင္း မျပဳေရး ဆိုသည့္ အားရွိေသာ တရားမ်ား ႏွင့္အညီ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ မင္းႀကီးသည္ ဘာသာေရး လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ကိုလည္း အားေပး ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။ မတူေသာ ဘာသာ၀င္ အခ်င္းခ်င္း ေလးေလး စားစားဆက္ဆံေရး ကိုလည္း အားေပးေတာ္မူသည္ ။

ေက်းလက္ေဒသေနျပည္သူလူထုအမ်ား ရွိရာ အရပ္သို႔လည္း မၾကာခဏ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သြားေရာက္ၿပီးတရား ဓမၼမ်ားကို ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူသည္။ ျပည္သူ႔ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး၊က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး စသည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ႀကီးၾကပ္ၿပီးတည္ေထာင္သည္။ ေဆးရံုမ်ား တည္ေဆာက္သည္။ လူမ်ားအတြက္ေရာ၊တိရစၦာန္မ်ားအတြက္ပါ ေဆးရံု ေဆးခန္းမ်ားကို ထူေထာင္သည္။ ေဆးမ်ားကိုေ၀ငွသည္။ လမ္းေဘး အရိပ္ရ သစ္ပင္မ်ားကို စိုက္ပ်ဳိးေစသည္။ ေရတြင္းေရကန္မ်ားကို တူးေဖာ္ေစသည္။ ေရအိုးစင္မ်ား၊ ဇရပ္မ်ားကိုလည္း တည္ေဆာက္ၿပီးလွဴဒါန္းခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ တိရစၦာန္မ်ားအေပၚ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈကို တားျမစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကို လူမႈျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးသမားႀကီးအျဖစ္လည္း ေဖာ္ျပ ေျပာဆိုတတ္ၾကသည္။ တျခားေသာ လူမႈျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈအလုပ္မ်ားအနက္ အထူးသျဖင့္ အိႏၵိယျပည္တြင္ အရိုးစြဲေနေသာ ဇာတ္စနစ္ကို ဗုဒၶက ရႈတ္ခ် ျပစ္တင္ေတာ္မူသည္ ။ လူ အခ်င္းခ်င္း တန္းတူညီမွ်ထားေရး သေဘာထားအျမင္ကို အသိအမွတ္ျပဳေတာ္မူ သည္။ လူမႈ စီးပြားတိုးတက္ႀကီးပြားေရးကို ေဆာင္ရြက္ရန္လည္း အေရးထား ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ ဥစၥာဓနမ်ားကို အညီအမွ် ျဖန္႔ေ၀ ခံစားရေရးကို အေရးတႀကီးထားၿပီး ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ အလြန္အမင္း မကြာျခားေရးကိုလည္း ေဟာၾကား ဆံုးမေတာ္မူပါသည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ လူမႈ ဘ၀ အဆင့္အတန္းကိုလည္း ျမွင့္တင္ေတာ္မူပါသည္။ အုပ္စိုးသူ အစိုးရ၏ လုပ္ငန္းထဲတြင္ လူသားခ်င္း စာနာသည့္ လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္ရန္ ေထာက္ခံၿပီး ျပညႊန္ေတာ္မူသည္။ ေနာက္ၿပီး လူ႔ အဖြဲ႔အစည္းကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္ ေလာဘ တဏွာ ဦးစီးၿပီး မလုပ္ၾကရန္ ေမတၱာ ကရုဏာႏွင့္ စာနာေထာက္ထားစိတ္ျဖင့္သာ အုပ္ခ်ဳပ္ၾကဖို႔ကိုလည္း တိုက္တြန္း ဆံုးမေတာ္မူပါသည္။ထိုအေရးကိစၥမ်ားထက္ ပိုၿပီး လူသားမ်ားအတြက္ ျမတ္စြာဘုရား ျပဳခဲ့သည့္အက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုရွိ၏။ ထိုအလုပ္မ်ဳိးကို ဗုဒၶ မတိုင္မီကလည္း ဘယ္သူမွ လုပ္ရ ေကာင္းမွန္း မသိသည့္ ကိစၥ ျဖစ္၏။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူသားတို႔၏ စိတ္ႏွလံုးထဲတြင္နက္နက္ ရႈိင္းရႈိင္း အျမစ္စြဲေနသည့္ မေကာင္းမႈ သေဘာထားေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးကို အျပင္ပန္းဗဟိဒၶအားျဖင့္ လုပ္တာက ေရတိုပဲ ရ၏။ တကယ္တမ္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ခ်င္လွ်င္ စိတ္ေျပာင္း ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မွ ျဖစ္၏ ဆိုသည္ကို ထုတ္ေဖာ္ ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။

အင္အားကို အသံုးျပဳၿပီး လုပ္သည့္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးသည္ ခဏပဲခံမည္ျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရာတြင္ စြဲစရာ အျမစ္ မပါေပ။ အကိုင္းအခက္ေတြက ေဘးျပင္ဘက္ကို ျဖာထြက္ေနၾကပါ၏။ ဘ၀င္စိတ္ ဆိုသည့္ မကုန္ခန္းနိုင္သည့္ ရင္းျမစ္ေတြဆီက အဆီၾသဇာဓာတ္ကို ရေနလို႔ ျဖစ္၏။ တကယ္တမ္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္ဖို႔ကေတာ့ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ လိုသည့္စိတ္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနမွသာလွ်င္ ျဖစ္နိုင္ပါသည္။ လူေတြသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ အမွန္တရားကို ခ်စ္ျမတ္နိုးမႈ လူ အခ်င္းခ်င္း တရားမွ်တေစလိုမႈ ဆိုသည့္ တရားမ်ားဆီက ရွင္သန္အားကို ရရွိေနသေရြ႕ ရပ္တည္ ရွင္သန္ေနၾကမွာပဲ ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ တရားသည္ နိုင္ငံေရး ဒႆနကို အေျခခံ ၿပီး ေဟာတာ မဟုတ္ေပ။ ေနာက္ၿပီး ထိုတရားမ်ားသည္ လူေတြအတြက္ ေလာကီ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာေတြ ရဖို႔ကို အေျခခံ ေဟာၾကားတာလည္း မဟုတ္ေခ်။ နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္ကို ရည္သန္ၿပီး ေဟာၾကားတာေတြခ်ည္း ျဖစ္၏။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ ေနာက္ဆံုးပိတ္ ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ တဏွာကိုေသေအာင္သတ္ဖို႔ပင္ ျဖစ္သည္။ တဏွာက လူသားမ်ားကို ေလာကေထာင္ထဲတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ အက်ဥ္းခ်ထားတာ ျဖစ္သည္။

ဓမၼပဒထဲတြင္ပါသည့္ ပါဠိစာပုိဒ္တစ္ခုသည္ ထိုအခ်က္ကို ေပၚလြင္ထင္ရွားေစပါသည္။ ေလာကီခ်မ္းသာရေၾကာင္းက တစ္လမ္း၊ ဘာသာေရး ဘ၀ကို ထူေထာင္ၿပီး နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားက တစ္လမ္း ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ လည္း ထိုစကားသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ၏ နိုင္ငံေရးႏွင့္ဘာမွ မပတ္သက္ၾကဘူးဆိုသည့္ အနက္အဓိပၸာယ္မ်ဳိးေတာ့ မသက္ေရာက္ေပ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲက လူေတြ၏ဘ၀ကို တရားဥပေဒ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းမ်ားႏွင့္ ပံုေဖာ္ယူၾကရတာ ျဖစ္၏။ စီးပြားေရး အစီအမံေတြကိုလည္း နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံ အတြင္းမွာပဲ လုပ္ခြင့္ရၾကတာ ျဖစ္၏။ ထိုအရာေတြကို ဒီနိုင္ငံတြင္းက နိုင္ငံေရးက ၾသဇာသက္ေရာက္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလည္း နိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္လိုၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း နိုင္ငံေရး အာဏာရဖို႔ ဘာသာေရးကိုေတာ့ ခုတံုး မလုပ္သင့္ေခ် ။

ဤေနရာမွကူးယူျဖန္႔ေဝပါသည္